เคยอ่านในหนังสือ

ไม่ว่าเราจะโตแค่ไหนแล้วก็ตาม

แต่ก็ยังเป็นเด็กในสายต่อของพ่อแม่เสมอ

 

เบื่อยิด เว้ย

อยู่ติดบ้านมาหลายวันนนนนนนนน

 

เรื่องบางเรื่องทำให้เราได้คิด

 

วันก่อนที่ไปเขาดิน

มีพี่สิงห์ตัวผอมอยู่ในกรง

เดินออกมา ร้อง โฮ่ หลายๆที

แล้วเสียงโฮ่มันก้อเบาลงเรื่อยๆ

ตลก (แต่ก้อสงสารนะ)

 

let's get drunk.

อยู่ร้านเนตกับพาขวัญ

เลทสมศรี ขี้เกียจไปเรียน น่าเบื่อ

ปวดอึ กินอิ่ม

อยากหยุดอาทิตย์ละ5วัน

เวลาเรียนไม่พอ ต้องมาเรียนปิดเทอม ..............

เย็นเท้าจัง

ไม่ไปโรงเรียน

เสียงกรนดังโครกคราก

อยากสระผม

ปวดอึ

หิวข้าว

หลายอย่างจัง

ปีใหม่ แล้ว เฉยๆ เหมือนแค่ขึ้นวันใหม่

แต่อ้วกแตก คืออาการทรมาน

สัญญาว่าจะไม่เมา ถ้าไม่มีดนตรีดีๆ

เมื่อยหลัง

อากาศดี

ฮ้าย

 

ปวดอึมากมากมากมาก

ไม่ได้เข้า ไม่ได้อัพ ไม่ได้เล่นนาน

เดี๋ยวนี้ไม่ได้เล่นก็รู้สึกไม่เป็นยังไง

อีกสองวันปีใหม่ แต่ก็เฉยๆ

 

ไม่ได้อัพตั้งนาน

คอมไปจะครึ่งปีและ...

ไม่มีใครไปเอา

เดี๋ยวต้องเรียนพี่เปาต่อ.. ตอนนี้กำลังรอนิกเรียน ไม่อยากเรียนเลย

พอพิมพ์แล้วมันก็กระตุก กระตุก 

อิ่มจังเลย กินเยอะมากมาก ฮ้าย

 

เซ้งเปดเว้ย อิข้างๆ พิมพ์รัวพิมพ์เสียงดังเหลือเกิน

แล้วของเรามันกไม่ต่อเนื่อ งติดๆ ขัดๆ กะตุกๆๆๆๆๆ

เกินเวลาแล้วส

คอมยังไม่เสร็จํซกที ดุ๋ย พิมพ์ผิด ช่างแม้ง

ทำอะไรผิดๆแล้วปล่อยมันไว้ได้มั้ยวะ

อ้าก รำคาญแม้ง ไอ่ถึก ไอ่ถึก

เรานิสัยไม่ดี

แต่ว่าไอ่ถึกทึน

 

กายสองปีแล้ว

คิดถึงกายมากๆๆๆๆๆๆๆเสมอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆนะ

อีกครั้ง ณ ร้านเนต

ปวดอึด้วย

เดี๋ยวกลับบ้านกับกิ๊บ

กิ๊บอยู่ข้างหลังเรา

อิ่มมากเลย กินกินกิน

วันนี้ก็เหมือนทุกวัน

ไม่ชอบไปโรงเรียนเลย

เรายอมรับกับบางอย่างที่ครูทำไม่ได้เว่ย

ความถูกต้องมันมักไม่เกิดขึ้นกับคนไม่มีทางสู้เว่ย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ตอนนี้พลอยกำลังนั่งเล่นมือถืออยู่ข้างๆเรา

สวัสดีพลอย

หวัดดี

ทำไรอยู่อะ

เล่นมือถิอมึงงัยว้ะอิฟายยยย

เหรอจ๊ะ

เอออออ

ปวดตดอะพลอย

ไม่ต้อองเกรงจัยยยย

งั้นเดี๋ยวเราตดในใจนะ ปู้ด

ขำป้ะ

ขำดิ้นเลย

55555555555555555555555ช่วย

ฮิๆๆๆๆๆๆๆๆๆ บ๊ายบาย

เออบายยย

 

 

พลอยลุกไปและ

เบื่ออ้ะเบื่ออ้ะเบื่ออ้ะ

 

 

 

ฮื้ม

 

พลอยมานั่งอ่านของเรา

ยุ่ง

 

ออกไปเลย

ตุ๋ย

 

 

 

โอเคต่อ

 

เรามีความสุขดีอยู่ทุกวัน

แต่ก็ยังรู้สึกว่าตัวเองกำลังโหยหาอะไรบางอย่าง

ไม่ดีเลย

 

 

 

 

 

เบื่อว้า

ไม่อยากมาโรงเรียนเพื่ออเรียนอะไรเยอะแยะเลย

เหมือนวันๆนึงต้องเอาก้นจมอยู่กับเก้าอี้เฉลี่ยแล้ว5-6ชั่วโมง

คอยนั่งรับความรู้ที่มันเข้าหัวบ้างไม่เข้าบ้าง

ทำไมการเรียนอะไรแบบนี้ถึงน่าเบื่อจังว้า

เบื่อๆๆๆๆๆ

ตอนนี้อยู่ร้านเนต(อีกแล้ว) คอมไม่มีใครสนใจจะเอาไปซ่อมเลย

กำลังอยากได้เกมส์ อยากเล่นเกมส์

แล้วตอนนี้กำลังเปรียบเทียบตัวเองกับต้นไมยราพ.... (ไปตีความเอง)

เบื่อจัง

หยุด5วันหมดไปเร็วจัง

เมื่อวานกะจะไม่ไปT-shirst fest.แล้ว.. แต่ก็ไป

บัตรก็ไม่มี  แต่พี่เมื่อยก็พาเข้า ก็ดี

แต่งานคนเยอะม้ากมาก

เบียดตัวเข้าไปนั่งดูสมอลรูมโชว์

ลืมไปเลยว่ามีSO:ON

เราอยากดูDesktop Error.. .. เห๊อ

แม่มาเร่งอีกแล้วเลิกแล้ว

อยากเล่นนานๆ

 

ขณะนี้เรากำลังอยู่ที่ร้านเนตในฮิมออีกแล้ว

เข็มขัดนักเรียนกำลังรัดพุงติ้วๆ

แล้วเราก็ปวดฉี่อีกแล้ว

ทำไมทำไมทำไม (เพราะเรากินน้ำเยอะ)

วันๆนึงผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เรียนฝรั่งเศส4ชั่วโมงโคตรน่าเบื่อแถมลืมหมดอีกตะหาก

เจเรมี่ไม่มาสอนแล้วแย๊แย่(โมโนโทน)

เปิดเทอมก็ดีตรงที่ได้พูดมากกับได้หัวเราะ

น่าเบื่อจังเลยๆๆๆๆๆๆๆ

ตอนนี้กิเลสกำลังครอบงำหลายอย่าง

มีเรื่องที่อยากทำและก็อยากได้

แม่กำลังกลับรถออกมา

มาลุ้นกันว่าเราจะออกไปทันมั้ย..... ผ่างงง (ตื่นเต้นปะ)

โอ๊ยเข็มขัดรัดสะดือๆๆๆๆ แล้วเราก็กำลังนั่งหลังคู้ เมื่อยด้วย

ไปและดีกว่า

คอมยังคงค้างเติ่งอยู่อย่างนั้น

และค่าโทรศัพท์ก็ยังไม่ได้จ่าย

มีที่ต่างๆอยากไปมากมาย

อ๊ากอ๊ากอ๊าก

อยากจะไปตะโกนที่แกรนด์แคนย่อน (แล้วทำไมต้องไปถึงนั่น)

เรื่องที่คิดก็มีบ้าง

คนที่คิดถึงก็มีบ้าง

แต่พุงเนี่ยตึงเปรี๊ยะ (ไม่เกี่ยว)

นิกบอกว่าเราไม่เหมือนเด็กม.5

ชมพู่บอกว่าเราวิ่งเหมือนเด็ก(นกเพนกวิ้นด้วย)

ไม่ทันละเมิงงงงงงงงงงอิทอนนน .. ผ่างงงงงงงงงงงงงง (อันนี้ตื่นเต้นของจิง)

คอมเจ๊งคอมเจ๊งคอมเจ๊งคอมเจ๊ง

ตอนนี้อยู่ร้านเนต

ต้องรีบอัพ

เพราะใกล้หมดเวลา

แล้วก้ปวดฉี่มากด้วย (อุปสรรคของหลายๆอย่าง)

จอมันห่างไกลเรายังไงไม่รู้

ตอนนี้อยู่ฮิมอ

เดี๋ยวจะไปกินเอ็มเคกับแม่

แต่ว่าปวดฉี่มากมากมากมากเลยอ้าก

เลยไม่รู้จะพิมพ์อะไรเลยอ้ากอ้ากอ้าก

อยู่บ้าน5วันติดกัน ทำได้ไงทำได้ไง

เหมือนสาวน้อยผู้อับแสง

โทรศัพท์บ้านโดนตัด

เบื่อชิงชิง

วันจันทร์เปิดเทอม ฝันร้ายชัดๆ

เรากำลังนั่งอยู่คนเดียวในร้านแหละ

แล้วก็ปวดฉี่มากด้วย (พิมพ์ไปแล้ว)

เลิกดีกว่า

คงไม่ได้เล่นอีกนานนนนนนนนนนนนนน

ฟอเวิร์ดเมลเยอะชิบหายยยยยยยยยยยย

หลังฝนตก

อากาศมันก็ดีอย่างนี้ละน้า

เหมือนหญ้ามันเขียวขึ้นกว่าเดิมซะอีก

แล้วอาการไข้หวัด ก็มาเยือนอย่างไม่รู้ต้นเหตุที่ชัดเจน

แถมมาพร้อมกับความเหงาที่แทรกซึมเข้ามาทักทายเราซะด้วย

 

 

ช่วงนี้เป็นช่วงที่รู้สึกว่าตัวเองอ่อนแอจัง

ทั้งตัวและหัวใจ

คิดมาก

ร้องไห้บ่อย

เหงา

แล้วก็ไม่อยากอดทนอยู่กับมัน

อยากทำอะไรก็ได้ให้ไม่ต้องเหงา

อยากไปไหนก็ได้ให้ไม่ต้องเหงา

อยากมีใครก็ได้ให้ไม่ต้องเหงา

ขอแค่

ซักคนเถอะ

 

เหงาจังเลย

 

แม่ไปถือศีล3วัน

แต่แม่ก็.. ให้ป้ามาอยู่กับเรากับเส

U..U

และ

วันนี้คุณย่ามา

นอน1คืน

และ

กลับบ้านมา

คุณย่าลอคลูกบิดประตูแล้วก็ออกมา

แล้วก็เข้าห้องไม่ได้..

และกุญแจทั้งหมดอยู่ในห้อง....

.... ... ยังไงดี?

ตอนนี้เหมือนเป็นหวัดค้อกแค้ก

มีน้ำมูก และ จามเป็นระยะๆ มีเสมหะเล็กน้อยถึงปานกลาง

เกิดจากเหตุอันใด?

วันนี้ก็ไปเรียนโยคะ .เหนื่อย

แล้วก็กินข้าวที่เซนทรัลกับแพร อิ่มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

แล้วก็sky walkไปไหว้พระพรหม

เป็นเหตุให้น้ำหูน้ำตาไหลสุดๆๆๆๆๆๆๆๆ เพราะควันขโมง แดดแรง (เอ๊ะ หรือจะเป็นสาเหตุในการมีน้ำมูก)

พี่รัตน์ทำกับข้าวไว้

ลงไปซื้อมาม่ากินดีกว่า=[]=

อาภิรมย์มา

มาช่วยแก้ไขปัญหาในการเปิดประตู....

อาภิรมย์จะปีนขึ้นไปบนฝ้า!!!

โอ้วโน่วววว

 

 

 

 

 

- อยากไปทะเลจัง อยากเล่นน้ำกับทราย

- ร้อนจัง

- อยากเที่ยว

 

 

 

18.35

ลงไปซื้อมาม่าและคัพโจ๊กมาตุนไว้(สำหรับเราและเส)

กินป๊อกกี้กล้วย

เป็นหวัดจริงๆแล้วหละ

ตอนจ่ายตังก็ซื้ดน้ำมูกไป

"ร้องไห้ทำไม"

นึกหน้าพี่คนขาย เป็นชายวันกลางคน รูปร่างสันทัด ใบหน้าคมเข้ม ผมหยิก แล้วเป็นคนที่บุคลิคนิ่งๆ พูดจาหน้านิ่งๆ เสียงนิ่งๆ

"เป็นหวัด..."  =..=

 

อยากกินเบค่อน

แต่ว่าไม่อยากหั่นกระเทียม(อีกแล้ว)

แต่ว่ามันควรจะใส่กระเทียมจะได้อร่อย

แกสที่บ้านหมดไม่ใช่ปัญหา

เพราะว่าใช้ไม่เป็น

 

ผลการแก้ปัญหาเรื่องประตูที่เปิดไม่ได้คือ

โทรเรียกช่าง

ช่างมา5นาที ประตูเปิดได้

คุณย่ารอทั้งวัน....

 

 

เบื่อจัง

ไม่อยากไปเรียนดนตรีเลย

ยังไงดียังไงดียังไงดี

 

ตอนนี้

หางตาเรา

ประมาณใต้ๆตา

มันลอกอะ

แบบ เหมือนเป็นแผล แต่ว่าไม่ได้เป็น แล้วมันจะคันๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

วันนี้แพรเห็น

แพรบอกว่ามันคืออาการของ ภูมิแพ้!!!!!

เราอ่อนแอขนาดนั้นเลย

แพรบอกว่าเคยเป็นเหมือนเราเลย

... แต่เป็นที่เท้าว่ะ

อ้าวแพร U..U

โอ๊ยไม่อยากไปหาหมอ

ถึงแม้ว่าไปแล้วมันไม่มีอะไรก็ไม่อยากไปอยู่ดี

 

วันนี้เนื้อยเหนื่อย เรียนกับครูนุ

แต่ว่าวันนี้ตื่นเช้า ตื่น7โมง

เพราะว่าแอร์ดับ

แล้วก็ออกมาจากห้อง

ไฟดับหมด

สรุปคือหม้อแปลงมันระเบิด

แต่ซักพักก็ไฟมา แต่ว่านอนไม่หลับแล้ว

เมื่อคืนก็หลับๆตื่นๆ

ตื่นมาฟังวิทยุตอนตี5

 

วันนี้พอเรียนเสร็จก็นั่งรถไฟฟ้าไปลงสยาม

รอรถเมล์สาย16

ไปลงศรีย่าน

นั่งตุ๊กๆ20บาทไปกินข้าว(ร้านพี่เต้)(แต่ไม่มีพี่เต้แล้วนะ)

แล้วก็เดินนนนนนนนนนนนไปปลายผม โอ้วยิด ร้อนมาก

นั่งรอแพรตัดผม

แพรตัดผมม้า

 

เดินไปฮิมอ

รอแพรขึ้นรถเมล์

เรียกแทกซี่ 37บาท

จ่ายไป40บาท

เค้าทอนมา3บาท

(น้อยคนที่ทอน)

 

โอ๊ยเบื่อทำไมต้องมาเป็นอะไรคันๆด้วย

 

พรุ่งนี้เรียนเก้าโมงวะ

อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

 

 

แล้วความรู้สึกต่างๆก็วกไปวนมา

หายๆขาดๆ

แล้วก็กลับมาอีก

หื๊ม

ทำไมมันทำให้เราไม่คงที่จัง

 

 

 

อ๊าย

ปวดท้อง

สงสัย วันนี้ จะกิน เยอะไป หน่อยว้า

กับแค่ การเว้น วรรคก็ ทำให้ ประโยค ดูแปลก ไปเนอะ

ทำไม ถึงเป็น เช่นนั้น หละฮ้า

วันนี้อยู่บ้านอีกแล้วโหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหห

แต่ว่าก็ทะเลาะกับแม่ในช่วงหัววันส่งผลให้ใช้เสียงในช่วงหัววันและร้องไห้ในช่วงหัววัน

ขนาดว่าเปิดแอร์ยังร้อนเลยเว้ยเก๊ยๆๆๆๆๆๆ

วันนี้ตื่นมากิน.. กินอะไรนา

กินน้ำเปล่า1/3ของขวด

อ๋อ กินก๋วยจั๊บ กินก๋วยจั๊บเสร็จก็ทะเลาะกับแม่

กินน้ำเปล่าในขวดที่เหลือ

น้ำส้มคั้นที่แม่คั้น1แก้ว

กินกล้วยปั่น1แก้ว

กินเส้นมาม่าoriental kitchenในน้ำซุปของลูกชิ้นศรีย่านผสมมะนาวกับน้ำมันหอยเข้าไปอีก (โห)

กินนม1แก้วระหว่างเล่นคอม

กินชาเขียว1แก้ว

กินน้ำเปล่า

กินสเตคเนื้อพริกไทยดำ ซุปเห็ด ขนมปัง พร้อมกับดู Domino เราชอบเคียร่า ไนค์ลี่ อะ

กินนม(ของเสที่ไม่กิน)

กินน้ำส้มคั้นในช่องfreezeที่แม่คั้นไว้

 

ส่งผลให้

ปวดท้องอึ

ทรม๊านทรมาน

(แต่ตอนนี้หายแล้ว)

 

 

โคตรแช่เลยวันนี้

 

 

 

 

 

พรุ่งนี้เรียนโยคะ

(เหมือนไม่ได้เรียนมานาน)

 

 

จริงๆเรื่องราวก็ไม่ได้มีให้พิมพ์เยอะแยะ

แต่ว่าพิมพ์ไว้หน่อย

 

 

 

 

 

เราไม่รู้จะอธิบาย

ความรู้สึกยังไง

คำพูดโกหกบางอย่างก็ทำให้เรารู้สึกดีได้ถึงแม้ว่าจะรู้อยู่ทั้งใจว่ายังไงก็ไม่จริง

..แต่ก็แอบหวัง

 

สบายใจ:โบ สุรัตนาวี

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แสงศตวรรษ

หวังว่า

เราจะมีโอกาสได้ดูมันแบบไม่ถูกปิดหูปิดตา

 

 

 

 

อะนะ

อ่านะ

ซะงั้น

เหอๆ

เหอะๆ

อะจ่ะ

แล้วไง

 

^

เหล่านี้

มันคือ

คำเบรค

เบรคทีดังเอี๊ยด

มันคือการประสบปัญหาเล็กน้อย(ของเรา)เมื่อเล่นmsn

 

 

 

13.53

ตื่นมา10.57

เมื่อกี๊วิ่งไปหาโทรศัพท์ในห้อง เพราะรู้สึกว่าได้ยินเสียง

แต่ลืมไปว่า.. กูปิดเสียงนี่หว่า

เดินกลับมานั่งหน้าคอม

หลังจากที่ตื่น

แม่ทำกับข้าวไว้บนโต๊ะ

แต่ด้วยความที่เห็นไก่อยู่ในตู้เย็นเมื่อวาน

ก็ไปเอากระเทียมมา

ก็ไปเอาเขียงมา

ก็ไปเอามีดมา

นั่งปอกเปลือกระเทียมด้วยความยากลำบากกกกกกกกกกกกกกกกกกก

(เขียนว่าปลอก หรือ ปอก?)

ปอก ปลอก ปอก ปลอก ปอก ปลอก ปอก ปลอก

มือเหม็น มือเหม็น มือเหม็น

เสร็จปุ๊บ

เปิดตู้เย็นเตรียมหยิบไก่

.. ไม่มีไก่

ไม่มีไก่!!!!

ไม่มี!!!

เปิดช่องฟรีซ

มีแต่น้ำแข็ง!!

ไก่หายไปไหน!!

ได้ยังไง!!!

แล้วกระเทียมหละ!!

ปอก ปลอก ปอก ปลอก ตั้งนาน

เดินออกจากครัว

ไปดูอาหารบนโต๊ะ

ไก่เมื่อวาน...

มันมาอยู่ในผัดผักของแม่

โอ๊วววว น้องไก่T^T

ประสบการณ์ครั้งนี่สอนให้รู้ว่า

ก่อนจะทำอะไรควรเปิดตู้เย็นก่อน

 

มาบุญครองไฟไหม้

 

ปวดท้องอึ

 

ขี้เกียจไปเรียน

ห๊วย

 

คืนก่อนฝันร้าย

ฝันว่าเปิดเทอม

ตื่นขึ้นมาดีใจ..

แต่ก็ดีที่ม.5ไม่ต้องเรียน7โมง

เพราะอันนี้ฝันร้ายของจริง

ไม่ต้องโดนครูโตดุด้วย

สบาย........

เพลงประกอบของวันนี้น่าจะเป็น

Chicken ของ Saliva Bastards

แต่มันก้อไม่ได้เกี่ยวไรกันเลย..

 

เดี๋ยวนี้ทำอะไรไปไหนยังไงใครๆก็คงจะพูดแต่คำว่า ร้อนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

แล้วมันก็ร้อนจริงๆ U..U

เบื่อจัง

วันนี้อีกวันที่กลิ้งเกลือกอยู่บ้าน

มีเรื่องรบกวนจิตใจอยู่บ้างบางอย่าง

นอนกินนอนดูหนัง

วันนี้ดูเรื่องThe Islandเป็นรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้(HBOฉายบ่อย)

ก้อหนุกดี เกี่ยวกับโลกอนาคตที่มนุษย์รวยๆแต่ว่าอ่อนแอเป็นสปอนเซอร์ในการสร้างโคลนของตัวเองขึ้นมาเพื่อเอาไว้ปลูกถ่ายอวัยวะ

โดยฝ่ายผู้ผลิตจะกักตัวพวกโคลนให้อยู่ในโลกที่มีแต่เหล่าโคลนด้วยกัน แล้วก็ปลูกฝังความทรงจำเข้าไป แต่ว่าควบคุมความทรงจำของโคลนด้วย

แล้วก็ฝากความหวังไว้ให้โคลนเรื่องThe Lotteryว่าถ้าสุ่มใครขึ้นมาคนๆนั้นจะได้ไปThe Island(เค้าแปลไว้ว่าเกาะสวรรค์)

โคลนแต่ละคนก็ใช้ชีวิตโดยหวังว่าซักวันจะได้ไปที่เกาะนั้น

แต่ว่าความจริงคือมนุษย์เจ้าของโคลนต้องการที่จะใช้โคลนต่างหาก โอ้ว น่าสงสาร โคลนก็ต้องจบชีวิตลงหลังจากเสียสละตนเองโดยไม่รู้ตัว

แล้วพระเอกดันมีความคิดความสงสัยต่างจากโคลนตัวอื่นๆ คือมีความทรงจำของตัวเจ้าของมันแทรกมาอยู่ด้วย

แล้ววันนึงนางเอกก็ได้ไปThe Island (แต่ความจริงแล้วคือเจ้าของนางเอกอยู่ในโรงพยาบาลต้องการอวัยวะนางเอกมาเปลี่ยนไรงี้)

พระเอกก็พานางเอกหนีออกจากที่นั่น แล้วทั้งคู่ก็ได้ไปเจอโลกจริงๆ พร้อมกับหนีการตามล่า แล้วพระเอกก็ไปเจอกับเจ้าของมันจิงๆ

แล้วตอนหลังเจ้าของมันก็ตาย เพราะพระเอกหลอกว่ามันคือเจ้าของ(งงมั้ย) ก็เลยโดนยิง แล้วพระเอกก็กลับไปช่วยเพื่อนโคลนทั้งหลาย โอ๊วว

โอ้ว ล้ำจริงๆ

แล้วก็มาดูเรื่อง Dawn Anna ผู้หญิงลูก4ที่ต้องต่อสู้กับโรคร้าย

ดูแล้วจะร้องไห้T_T

 

หนังSci-fiที่เราเคยดูเมื่อนานมาแล้วแล้วก็ร้องไห้คือเรื่องAIแหละ

อืมมมมม แปลว่าเราว่างมากจนต้องมาพิมพ์เรื่องย่อของหนังเลย...

 

ร้อนเหงื่อแตก

 

เรางอนไอตูด

เราจะอุ้มมัน แล้วมันก็ดิ้นอย่างรุนแรง ข่วนมือ

T_T

 

 

ไปและ

 

 

คืนที่ใจนั้นยังคิดถึง เรื่องเก่า

เรื่องเราที่ยังเฝ้าคอยย้ำใจ ไม่ห่าง

ต้องทนเจ็บ อีกนาน ไหม?

ก็วันนั้นมันจบลงและวันนี้มีแต่เรา หยุดความคิดเรื่องของเขาที่ผ่านมาและผ่านไป

จะยังคิดหาอะไรเมื่อความจริงเราก็เข้าใจ

ว่าทุกสิ่งนั้นมันไม่ใช่ อย่างใจ

ร้องไห้ ให้คนที่เขาไม่สนใจ

แล้วมัน จะมีอะไรดีขึ้นบ้าง?

ต้องทนเจ็บ อีกนาน ไหม?

จะบอกตัวเองให้มันเข้าใจได้เมื่อไหร่

ก็วันนั้นมันจบลงและวันนี้มีแต่เรา หยุดความคิดเรื่องของเขาที่ผ่านมาให้ผ่านไป

จะยังคิดหาอะไรเมื่อความจริงเราก็เข้าใจว่าทุกสิ่งนั้น มันไม่ใช่ อย่างใจ

 

 

 

 

ขอบคุณ

Buddhist Holiday

 

อิ่ม

ท้องจะแตกแล้ว

วันนี้กะจะอดอาหาร กินแต่น้ำผลไม้กับผักผลไม้กับน้ำเปล่า

แต่.. ทำไม่ได้หรอก

แต่ว่าเมื่อกี๊เราเอาแครอทไปปั่นรวมกับแตงโมแล้วก็มะเขือเทศแล้วก็แยกกาก

แบบ.. เหม็น

ไปเรียนโยคะ เหนื่อย

ไปกินอารีย์ อิ่ม

ฝนจะตก

นั่งแทกซี่กลับบ้าน

กลับบ้าน นั่งๆ นอนๆ เล่นคอม ดูทีวี

นั่งดูข่าว

ดูหนัง

เกาผื่น

จะกินหนม ก็อดใจ

ถกกับแม่เรื่องประเทศไทยจะเปลี่ยนศาสนาพุทธเป็นศาสนาประจำชาติ

ตอนนี้เราไม่เห็นด้วย แต่แม่เห็นด้วย

 

 

 

 

ไว้อาลัยกับ Virginia Tech. กับ บุคคล32คนที่จบชีวิต

ใครมีเลือดกรุ๊ปA ไปบริจาคให้ทหารที่โดนระเบิดหน่อยนะ

ไว้อาลัยนายกเทศมนตรีนางาซากิที่โดนปลิดชีวิตโดยยากุซ่าอาวุโสระดับสูง(โห)

โห ไล่เจ้าอาวาสวัด .. คูล

 

 

วันนี้นอนหลับสบายมาก

แอร์อุณหภูมิกำลังพอเหมาะ

ตื่นมา กินอย่างบ้าระห่ำ

เมื่อวานไปเซนทรัลเวิล + แพร กวาง พี

ทุกคนแต่งตัวกันบ้านมาก กะว่าจะไปเปียกกันเต็มที่

ประมานสี่ห้าโมง .. งานเงียบมาก ถ้ามีกาบินผ่านคงเข้ากับบรรยากาศ

ไปนั่งกินไอเบอรี่รอ

เกือบทุ่มก็ไปเล่นไอลูกบอลแล้ววิ่งๆๆอะ หน้าคว่ำตีลังกา

แล้วก็ดูmd

คนข้างๆเราไม่มีใครเข้าใกล้

เต้นจนหัวใจแทบวาย

ถึงจะไม่ใช่แฟนของคุณหมาทันสมัย

แทบจะไม่ค่อยได้ดูmd

แล้วการดูคอนเสิร์ตแบบเปียกๆ ก็เป็นความฝันอย่างนึงของเรา

(ถึงแม้จะเป็นน้ำยาอุทัยที่กลิ่นหึ่งๆแล้วก็แสบตา)

รู้สึกมีความสุข

มันล้นเลยแหละ

...

......

ตอนนี้กำลังดูเพลงลูกทุ่ง

 

 

เราโคตรคิดถึง

แต่ก็โคตรเฉยๆ

คุณ

จาก

ไป

 

 

สงกรานต์ต้องแลกกับสิวที่ขึ้นมาอีก

ว้าก