torn's profileทอนPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    April 29

    Rain drops keep falling on my head, But that doesn't mean my eyes will soon be turnin' red.

    หลังฝนตก
    อากาศมันก็ดีอย่างนี้ละน้า
    เหมือนหญ้ามันเขียวขึ้นกว่าเดิมซะอีก
    แล้วอาการไข้หวัด ก็มาเยือนอย่างไม่รู้ต้นเหตุที่ชัดเจน
    แถมมาพร้อมกับความเหงาที่แทรกซึมเข้ามาทักทายเราซะด้วย
     
    April 28

    โลกมันช่างเงียบเหงาเหลือเกิน

     
    ช่วงนี้เป็นช่วงที่รู้สึกว่าตัวเองอ่อนแอจัง
    ทั้งตัวและหัวใจ
    คิดมาก
    ร้องไห้บ่อย
    เหงา
    แล้วก็ไม่อยากอดทนอยู่กับมัน
    อยากทำอะไรก็ได้ให้ไม่ต้องเหงา
    อยากไปไหนก็ได้ให้ไม่ต้องเหงา
    อยากมีใครก็ได้ให้ไม่ต้องเหงา
    ขอแค่
    ซักคนเถอะ
     
    เหงาจังเลย
     
    April 27

    จึ๊กกึ้ย

    แม่ไปถือศีล3วัน
    แต่แม่ก็.. ให้ป้ามาอยู่กับเรากับเส
    U..U
    และ
    วันนี้คุณย่ามา
    นอน1คืน
    และ
    กลับบ้านมา
    คุณย่าลอคลูกบิดประตูแล้วก็ออกมา
    แล้วก็เข้าห้องไม่ได้..
    และกุญแจทั้งหมดอยู่ในห้อง....
    .... ... ยังไงดี?
    ตอนนี้เหมือนเป็นหวัดค้อกแค้ก
    มีน้ำมูก และ จามเป็นระยะๆ มีเสมหะเล็กน้อยถึงปานกลาง
    เกิดจากเหตุอันใด?
    วันนี้ก็ไปเรียนโยคะ .เหนื่อย
    แล้วก็กินข้าวที่เซนทรัลกับแพร อิ่มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    แล้วก็sky walkไปไหว้พระพรหม
    เป็นเหตุให้น้ำหูน้ำตาไหลสุดๆๆๆๆๆๆๆๆ เพราะควันขโมง แดดแรง (เอ๊ะ หรือจะเป็นสาเหตุในการมีน้ำมูก)
    พี่รัตน์ทำกับข้าวไว้
    ลงไปซื้อมาม่ากินดีกว่า=[]=
    อาภิรมย์มา
    มาช่วยแก้ไขปัญหาในการเปิดประตู....
    อาภิรมย์จะปีนขึ้นไปบนฝ้า!!!
    โอ้วโน่วววว
     
     
     
     
     
    - อยากไปทะเลจัง อยากเล่นน้ำกับทราย
    - ร้อนจัง
    - อยากเที่ยว
     
     
     
    18.35
    ลงไปซื้อมาม่าและคัพโจ๊กมาตุนไว้(สำหรับเราและเส)
    กินป๊อกกี้กล้วย
    เป็นหวัดจริงๆแล้วหละ
    ตอนจ่ายตังก็ซื้ดน้ำมูกไป
    "ร้องไห้ทำไม"
    นึกหน้าพี่คนขาย เป็นชายวันกลางคน รูปร่างสันทัด ใบหน้าคมเข้ม ผมหยิก แล้วเป็นคนที่บุคลิคนิ่งๆ พูดจาหน้านิ่งๆ เสียงนิ่งๆ
    "เป็นหวัด..."  =..=
     
    อยากกินเบค่อน
    แต่ว่าไม่อยากหั่นกระเทียม(อีกแล้ว)
    แต่ว่ามันควรจะใส่กระเทียมจะได้อร่อย
    แกสที่บ้านหมดไม่ใช่ปัญหา
    เพราะว่าใช้ไม่เป็น
     
    ผลการแก้ปัญหาเรื่องประตูที่เปิดไม่ได้คือ
    โทรเรียกช่าง
    ช่างมา5นาที ประตูเปิดได้
    คุณย่ารอทั้งวัน....
     
     
    เบื่อจัง
    ไม่อยากไปเรียนดนตรีเลย
    ยังไงดียังไงดียังไงดี
     
    April 23

    เหงื่อแตกเป็นเม็ด

    ตอนนี้
    หางตาเรา
    ประมาณใต้ๆตา
    มันลอกอะ
    แบบ เหมือนเป็นแผล แต่ว่าไม่ได้เป็น แล้วมันจะคันๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    วันนี้แพรเห็น
    แพรบอกว่ามันคืออาการของ ภูมิแพ้!!!!!
    เราอ่อนแอขนาดนั้นเลย
    แพรบอกว่าเคยเป็นเหมือนเราเลย
    ... แต่เป็นที่เท้าว่ะ
    อ้าวแพร U..U
    โอ๊ยไม่อยากไปหาหมอ
    ถึงแม้ว่าไปแล้วมันไม่มีอะไรก็ไม่อยากไปอยู่ดี
     
    วันนี้เนื้อยเหนื่อย เรียนกับครูนุ
    แต่ว่าวันนี้ตื่นเช้า ตื่น7โมง
    เพราะว่าแอร์ดับ
    แล้วก็ออกมาจากห้อง
    ไฟดับหมด
    สรุปคือหม้อแปลงมันระเบิด
    แต่ซักพักก็ไฟมา แต่ว่านอนไม่หลับแล้ว
    เมื่อคืนก็หลับๆตื่นๆ
    ตื่นมาฟังวิทยุตอนตี5
     
    วันนี้พอเรียนเสร็จก็นั่งรถไฟฟ้าไปลงสยาม
    รอรถเมล์สาย16
    ไปลงศรีย่าน
    นั่งตุ๊กๆ20บาทไปกินข้าว(ร้านพี่เต้)(แต่ไม่มีพี่เต้แล้วนะ)
    แล้วก็เดินนนนนนนนนนนนไปปลายผม โอ้วยิด ร้อนมาก
    นั่งรอแพรตัดผม
    แพรตัดผมม้า
     
    เดินไปฮิมอ
    รอแพรขึ้นรถเมล์
    เรียกแทกซี่ 37บาท
    จ่ายไป40บาท
    เค้าทอนมา3บาท
    (น้อยคนที่ทอน)
     
    โอ๊ยเบื่อทำไมต้องมาเป็นอะไรคันๆด้วย
     
    พรุ่งนี้เรียนเก้าโมงวะ
    อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
     
     
    แล้วความรู้สึกต่างๆก็วกไปวนมา
    หายๆขาดๆ
    แล้วก็กลับมาอีก
    หื๊ม
    ทำไมมันทำให้เราไม่คงที่จัง
     
     
     
    April 22

    ทรมานกับการหายใจไม่เต็มปอด

    อ๊าย
    ปวดท้อง
    สงสัย วันนี้ จะกิน เยอะไป หน่อยว้า
    กับแค่ การเว้น วรรคก็ ทำให้ ประโยค ดูแปลก ไปเนอะ
    ทำไม ถึงเป็น เช่นนั้น หละฮ้า
    วันนี้อยู่บ้านอีกแล้วโหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหห
    แต่ว่าก็ทะเลาะกับแม่ในช่วงหัววันส่งผลให้ใช้เสียงในช่วงหัววันและร้องไห้ในช่วงหัววัน
    ขนาดว่าเปิดแอร์ยังร้อนเลยเว้ยเก๊ยๆๆๆๆๆๆ
    วันนี้ตื่นมากิน.. กินอะไรนา
    กินน้ำเปล่า1/3ของขวด
    อ๋อ กินก๋วยจั๊บ กินก๋วยจั๊บเสร็จก็ทะเลาะกับแม่
    กินน้ำเปล่าในขวดที่เหลือ
    น้ำส้มคั้นที่แม่คั้น1แก้ว
    กินกล้วยปั่น1แก้ว
    กินเส้นมาม่าoriental kitchenในน้ำซุปของลูกชิ้นศรีย่านผสมมะนาวกับน้ำมันหอยเข้าไปอีก (โห)
    กินนม1แก้วระหว่างเล่นคอม
    กินชาเขียว1แก้ว
    กินน้ำเปล่า
    กินสเตคเนื้อพริกไทยดำ ซุปเห็ด ขนมปัง พร้อมกับดู Domino เราชอบเคียร่า ไนค์ลี่ อะ
    กินนม(ของเสที่ไม่กิน)
    กินน้ำส้มคั้นในช่องfreezeที่แม่คั้นไว้
     
    ส่งผลให้
    ปวดท้องอึ
    ทรม๊านทรมาน
    (แต่ตอนนี้หายแล้ว)
     
     
    โคตรแช่เลยวันนี้
     
     
     
     
     
    พรุ่งนี้เรียนโยคะ
    (เหมือนไม่ได้เรียนมานาน)
     
     
    จริงๆเรื่องราวก็ไม่ได้มีให้พิมพ์เยอะแยะ
    แต่ว่าพิมพ์ไว้หน่อย
     
     
     
     
     
    เราไม่รู้จะอธิบาย
    ความรู้สึกยังไง
    คำพูดโกหกบางอย่างก็ทำให้เรารู้สึกดีได้ถึงแม้ว่าจะรู้อยู่ทั้งใจว่ายังไงก็ไม่จริง
    ..แต่ก็แอบหวัง
     
    สบายใจ:โบ สุรัตนาวี
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    แสงศตวรรษ
    หวังว่า
    เราจะมีโอกาสได้ดูมันแบบไม่ถูกปิดหูปิดตา
     
     
     
     
    April 21

    สวัสดีวันเสาร์ : Bonjour samedi

    อะนะ
    อ่านะ
    ซะงั้น
    เหอๆ
    เหอะๆ
    อะจ่ะ
    แล้วไง
     
    ^
    เหล่านี้
    มันคือ
    คำเบรค
    เบรคทีดังเอี๊ยด
    มันคือการประสบปัญหาเล็กน้อย(ของเรา)เมื่อเล่นmsn
     
     
     
    13.53
    ตื่นมา10.57
    เมื่อกี๊วิ่งไปหาโทรศัพท์ในห้อง เพราะรู้สึกว่าได้ยินเสียง
    แต่ลืมไปว่า.. กูปิดเสียงนี่หว่า
    เดินกลับมานั่งหน้าคอม
    หลังจากที่ตื่น
    แม่ทำกับข้าวไว้บนโต๊ะ
    แต่ด้วยความที่เห็นไก่อยู่ในตู้เย็นเมื่อวาน
    ก็ไปเอากระเทียมมา
    ก็ไปเอาเขียงมา
    ก็ไปเอามีดมา
    นั่งปอกเปลือกระเทียมด้วยความยากลำบากกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    (เขียนว่าปลอก หรือ ปอก?)
    ปอก ปลอก ปอก ปลอก ปอก ปลอก ปอก ปลอก
    มือเหม็น มือเหม็น มือเหม็น
    เสร็จปุ๊บ
    เปิดตู้เย็นเตรียมหยิบไก่
    .. ไม่มีไก่
    ไม่มีไก่!!!!
    ไม่มี!!!
    เปิดช่องฟรีซ
    มีแต่น้ำแข็ง!!
    ไก่หายไปไหน!!
    ได้ยังไง!!!
    แล้วกระเทียมหละ!!
    ปอก ปลอก ปอก ปลอก ตั้งนาน
    เดินออกจากครัว
    ไปดูอาหารบนโต๊ะ
    ไก่เมื่อวาน...
    มันมาอยู่ในผัดผักของแม่
    โอ๊วววว น้องไก่T^T
    ประสบการณ์ครั้งนี่สอนให้รู้ว่า
    ก่อนจะทำอะไรควรเปิดตู้เย็นก่อน
     
    มาบุญครองไฟไหม้
     
    ปวดท้องอึ
     
    ขี้เกียจไปเรียน
    ห๊วย
     
    คืนก่อนฝันร้าย
    ฝันว่าเปิดเทอม
    ตื่นขึ้นมาดีใจ..
    แต่ก็ดีที่ม.5ไม่ต้องเรียน7โมง
    เพราะอันนี้ฝันร้ายของจริง
    ไม่ต้องโดนครูโตดุด้วย
    สบาย........
    เพลงประกอบของวันนี้น่าจะเป็น
    Chicken ของ Saliva Bastards
    แต่มันก้อไม่ได้เกี่ยวไรกันเลย..
     
    April 20

    หนังหน้าspace

    เดี๋ยวนี้ทำอะไรไปไหนยังไงใครๆก็คงจะพูดแต่คำว่า ร้อนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
    แล้วมันก็ร้อนจริงๆ U..U
    เบื่อจัง
    วันนี้อีกวันที่กลิ้งเกลือกอยู่บ้าน
    มีเรื่องรบกวนจิตใจอยู่บ้างบางอย่าง
    นอนกินนอนดูหนัง
    วันนี้ดูเรื่องThe Islandเป็นรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้(HBOฉายบ่อย)
    ก้อหนุกดี เกี่ยวกับโลกอนาคตที่มนุษย์รวยๆแต่ว่าอ่อนแอเป็นสปอนเซอร์ในการสร้างโคลนของตัวเองขึ้นมาเพื่อเอาไว้ปลูกถ่ายอวัยวะ
    โดยฝ่ายผู้ผลิตจะกักตัวพวกโคลนให้อยู่ในโลกที่มีแต่เหล่าโคลนด้วยกัน แล้วก็ปลูกฝังความทรงจำเข้าไป แต่ว่าควบคุมความทรงจำของโคลนด้วย
    แล้วก็ฝากความหวังไว้ให้โคลนเรื่องThe Lotteryว่าถ้าสุ่มใครขึ้นมาคนๆนั้นจะได้ไปThe Island(เค้าแปลไว้ว่าเกาะสวรรค์)
    โคลนแต่ละคนก็ใช้ชีวิตโดยหวังว่าซักวันจะได้ไปที่เกาะนั้น
    แต่ว่าความจริงคือมนุษย์เจ้าของโคลนต้องการที่จะใช้โคลนต่างหาก โอ้ว น่าสงสาร โคลนก็ต้องจบชีวิตลงหลังจากเสียสละตนเองโดยไม่รู้ตัว
    แล้วพระเอกดันมีความคิดความสงสัยต่างจากโคลนตัวอื่นๆ คือมีความทรงจำของตัวเจ้าของมันแทรกมาอยู่ด้วย
    แล้ววันนึงนางเอกก็ได้ไปThe Island (แต่ความจริงแล้วคือเจ้าของนางเอกอยู่ในโรงพยาบาลต้องการอวัยวะนางเอกมาเปลี่ยนไรงี้)
    พระเอกก็พานางเอกหนีออกจากที่นั่น แล้วทั้งคู่ก็ได้ไปเจอโลกจริงๆ พร้อมกับหนีการตามล่า แล้วพระเอกก็ไปเจอกับเจ้าของมันจิงๆ
    แล้วตอนหลังเจ้าของมันก็ตาย เพราะพระเอกหลอกว่ามันคือเจ้าของ(งงมั้ย) ก็เลยโดนยิง แล้วพระเอกก็กลับไปช่วยเพื่อนโคลนทั้งหลาย โอ๊วว
    โอ้ว ล้ำจริงๆ
    แล้วก็มาดูเรื่อง Dawn Anna ผู้หญิงลูก4ที่ต้องต่อสู้กับโรคร้าย
    ดูแล้วจะร้องไห้T_T
     
    หนังSci-fiที่เราเคยดูเมื่อนานมาแล้วแล้วก็ร้องไห้คือเรื่องAIแหละ
    อืมมมมม แปลว่าเราว่างมากจนต้องมาพิมพ์เรื่องย่อของหนังเลย...
     
    ร้อนเหงื่อแตก
     
    เรางอนไอตูด
    เราจะอุ้มมัน แล้วมันก็ดิ้นอย่างรุนแรง ข่วนมือ
    T_T
     
     
    ไปและ
     
     
    April 19

    NEVER MIND

    คืนที่ใจนั้นยังคิดถึง เรื่องเก่า
    เรื่องเราที่ยังเฝ้าคอยย้ำใจ ไม่ห่าง
    ต้องทนเจ็บ อีกนาน ไหม?
    จะบอกตัวเองให้มันเข้าใจได้เมื่อไหร่?
    ก็วันนั้นมันจบลงและวันนี้มีแต่เรา หยุดความคิดเรื่องของเขาที่ผ่านมาและผ่านไป
    จะยังคิดหาอะไรเมื่อความจริงเราก็เข้าใจ
    ว่าทุกสิ่งนั้นมันไม่ใช่ อย่างใจ
    ร้องไห้ ให้คนที่เขาไม่สนใจ
    แล้วมัน จะมีอะไรดีขึ้นบ้าง?
    ต้องทนเจ็บ อีกนาน ไหม?
    จะบอกตัวเองให้มันเข้าใจได้เมื่อไหร่
    ก็วันนั้นมันจบลงและวันนี้มีแต่เรา หยุดความคิดเรื่องของเขาที่ผ่านมาให้ผ่านไป
    จะยังคิดหาอะไรเมื่อความจริงเราก็เข้าใจว่าทุกสิ่งนั้น มันไม่ใช่ อย่างใจ
     
     
     
     
    ขอบคุณ
    Buddhist Holiday
     
    April 18

    I'm blind thank you and you?

    อิ่ม
    ท้องจะแตกแล้ว
    วันนี้กะจะอดอาหาร กินแต่น้ำผลไม้กับผักผลไม้กับน้ำเปล่า
    แต่.. ทำไม่ได้หรอก
    แต่ว่าเมื่อกี๊เราเอาแครอทไปปั่นรวมกับแตงโมแล้วก็มะเขือเทศแล้วก็แยกกาก
    แบบ.. เหม็น
    ไปเรียนโยคะ เหนื่อย
    ไปกินอารีย์ อิ่ม
    ฝนจะตก
    นั่งแทกซี่กลับบ้าน
    กลับบ้าน นั่งๆ นอนๆ เล่นคอม ดูทีวี
    นั่งดูข่าว
    ดูหนัง
    เกาผื่น
    จะกินหนม ก็อดใจ
    ถกกับแม่เรื่องประเทศไทยจะเปลี่ยนศาสนาพุทธเป็นศาสนาประจำชาติ
    ตอนนี้เราไม่เห็นด้วย แต่แม่เห็นด้วย
     
     
     
     
    ไว้อาลัยกับ Virginia Tech. กับ บุคคล32คนที่จบชีวิต
    ใครมีเลือดกรุ๊ปA ไปบริจาคให้ทหารที่โดนระเบิดหน่อยนะ
    ไว้อาลัยนายกเทศมนตรีนางาซากิที่โดนปลิดชีวิตโดยยากุซ่าอาวุโสระดับสูง(โห)
    โห ไล่เจ้าอาวาสวัด .. คูล
     
     
    April 17

    สุขก็ยิ้มได้ เจ็บก็ยิ้มได้

    วันนี้นอนหลับสบายมาก
    แอร์อุณหภูมิกำลังพอเหมาะ
    ตื่นมา กินอย่างบ้าระห่ำ
    เมื่อวานไปเซนทรัลเวิล + แพร กวาง พี
    ทุกคนแต่งตัวกันบ้านมาก กะว่าจะไปเปียกกันเต็มที่
    ประมานสี่ห้าโมง .. งานเงียบมาก ถ้ามีกาบินผ่านคงเข้ากับบรรยากาศ
    ไปนั่งกินไอเบอรี่รอ
    เกือบทุ่มก็ไปเล่นไอลูกบอลแล้ววิ่งๆๆอะ หน้าคว่ำตีลังกา
    แล้วก็ดูmd
    คนข้างๆเราไม่มีใครเข้าใกล้
    เต้นจนหัวใจแทบวาย
    ถึงจะไม่ใช่แฟนของคุณหมาทันสมัย
    แทบจะไม่ค่อยได้ดูmd
    แล้วการดูคอนเสิร์ตแบบเปียกๆ ก็เป็นความฝันอย่างนึงของเรา
    (ถึงแม้จะเป็นน้ำยาอุทัยที่กลิ่นหึ่งๆแล้วก็แสบตา)
    รู้สึกมีความสุข
    มันล้นเลยแหละ
    ...
    ......
    ตอนนี้กำลังดูเพลงลูกทุ่ง
     
     
    เราโคตรคิดถึง
    แต่ก็โคตรเฉยๆ
    คุณ
    จาก
    ไป
     
     
    สงกรานต์ต้องแลกกับสิวที่ขึ้นมาอีก
    ว้าก
    April 15

    ฮิฮิ้ว

    หิวจัง
    วันนี้ตื่นเจ็ดโมง
    ตื่นเช้าด้วยอาการคัน คัน คัน คัน ทั่วร่างกาย
    หลับๆตื่นๆ เพราะคันสาด
    มันเป็นผื่นแบบ.. ไม่มีผื่นอะ
    เหมือนผื่นขึ้นใต้ผิวหนังกรู = = คันนนนนน
    ตัวแดงไปหมดเลย
    ไม่รู้แพ้อะไร
    สงสัยจะแพ้ใจตัวเอง
    ตลกและ
     
    ...
    .
    เมื่อไหร่แดดจะร่ม
    พวกกิ๊บอยู่สีลมกัน ร้อนกันตาย
     
     
    อ๊ะน้องนิกมา
     
     
     
    21.11
    คันตูดสุดๆ ก้นเป็นผื่น
    กำลังกินโจ๊ก
    เพิ่งไปสีลม
    ฮ้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย คนน่ารักเยอะจิงๆ5555
    สนุกสนุกสนุก
    ขากลับขึ้นรถไฟฟ้ากับนิก กับนิว
    แล้วแบบ.. แต่ละคน น้ำหยดติ๋ง ติ๋ง ติ๋ง แป้งเกรอะ ตัวขาว
    คนก็มอง
    แต่ละคนกลัวไฟดูดจัด5555
     
    แล้วไปในปั๊มเชล
    มันก็มีร้านกาแฟ94อยู่ใช่ปะ
    แล้วพี่พนักงานเค้าก็หลับพิงกระจก
    นิกก็เลยพูดว่าแกไปเคาะดิ แล้ววิ่งหนี
    แล้วเราก็เคาะ ป้าบๆ หันตัว ปุ๊บ กำลังออกวิ่ง
    ไอนิก ต้นคิด สะดุดฝาท่อ ลงไปกองกับพื้น
    ไม่ได้นิก นิกเจ็บไม่สำคัญ ศักดิ์ศรีต้องมาก่อน รีบดึงนิกขึ้น เฮ้ยนิก เฮ้ยนิก
    หัวเราะกันฉี่เล็ด
    แล้วเลือดที่ขานิกก็ไหลเป็นทาง ...
    เวรกรรมมันมีจิง
    อย่าคิดลองของ
    (ติดจรวดด้วย)
    อายคนข้างใน(โต๊ะอื่น)
    แถมพี่ที่หลับก็หลับอยู่ ไม่ตื่น ....
     
     
    เหนื่อยอะ
    ไปและ
    พรุ่งนี้เล่นเซนทรัลเวิลต่อ
     
     
    April 12

    for what?

    เข้าmsnมาเป็นชั่วโมงๆๆแล้ว
    เข้าไม่ได้ซักที เป็นปัญหาอะไรก็ไม่รู้..
    จะเข้าให้ได้ ให้จงได้ ให้ได้
    กับแค่msn ทำไมต้องดิ้นรนขนาดนี้ วะ วะ วะ
    มันไม่ใช่เพราะmsnหรอก
    msnเป็นเพียงตัวช่วยที่จะทำให้เราสื่อสารกับผู้อื่น
    มันขึ้นอยู่กับว่าผู้ที่ออนไลน์ผ่านตัวช่วยสื่อสาร(msn) จะออนไลน์ในช่วงเวลาเดียวกับเราหรือไม่
    นั่นต่างหากที่เราดิ้นรน. . ..
     
     
    เซ็ง
    สุดๆ
     
    April 11

    go on and get hurt or stop and get hurt ?

    อัพอะไรกันได้ทุกวันทั้งวี่ทั้งวัน

    วันนี้ถึงบ้านรวดเร็ว เรียนเสร็จอาบน้ำแล้วก็กลับ

    เราลงที่สถานีอารีย์ 

    แพรลงที่สถานีหมอชิต

    เรารู้ว่าแพรคงอยากไปกับพีกันสองคน 

    นี่หละน้าคนเขากำลังIN LOVE ฮิๆๆ

    ฉันเลย กลับบ้านดีกว๊า

    เมื่อไหร่กัน จะได้ส่วนเติมเต็มเล็กๆน้อยๆ

    มัวแต่ถามว่าเมื่อไหร่

    ทำไมไม่ใช้ชีวิตแบบปกติธรรมดาและมีความสุขในทุกๆวันทุกๆเวลาวะ?

    บางเรื่องมันก็ยากนะเว้ย .. ที่ต้องฝืนทำอะไรที่ไม่ชอบ

    ผู้คนต่างตั้งกฎเกณฑ์แทรกแซงไว้กับทุกสถานที่แล้ว

     

    หิวสุดๆไปเลย

    เมื่อวานพอเรียนฝรั่งเศสเสร็จก็ไปว่ายน้ำกับแม่กับหมูหิน

    ปวดหัวไหล่ และ จั๊กกะแร้

    วันนี้มีเรื่องตลกในคลาสโยคะ

    เค้าทำท่าก้มๆกันอยู่

    อยู่ๆเราก็หน้ามืด ตีลังกา .. ตุ้ง

    (ตลกตัวเอง)

     

    พรุ่งนี้ไม่ได้ไป ได้อยู่บ้านเต็มๆ1วัน

    หิวไม่ไหวแล้ว . ......

     

     

    18.32 เพิ่งตื่น

    ฝันไปต่างๆนานา

    คอแห้ง ผากก ผากก

    เดี๋ยวทุ่มสองทุ่มจะออกไปว่ายน้ำ

    ตอนนี้หัวกำลังฟูได้ที่

     

    22.53

    ความโหดร้ายยังดำเนินต่อไปบนโลกใบนี้

    ป๊ายังอยู่ที่ใต้ ทำงานหนัก

    ไปว่ายน้ำ ก็เหนื่อยดี

    พรุ่งนี้ไปดูบ้าน

    ทำไมจตุคามรามเทพถึงได้รับความนิยมขนาดนี้ๆๆๆๆๆ

    เราต้องการที่ยึดเหนี่ยวจิตใจเอาไว้ระลึกถึงสิ่งที่ตนเองทำไม่ให้นอกลู่นอกทาง

    หรือต้องการจะขอพร ขอเงิน ขอ ขอ ขอ ขอ ขอ ขอ กันแน่

     

     

    เรากำลังรอ

    ไม่ดีเลย

     

     

    ปล. เหมือนกับว่าฉันกำลังจมอยู่ในโลกแห่งความฝันที่ไม่ได้ขนานไปกับความเป็นจริงแม้แต่น้อย

    มันถึงเรียกว่าฝันไงโว้ย

    สามช่าตลก555555

    April 10

    inspiration is everywhere.

    เกิดเป็นมนุษย์
    เขาว่ากันว่าเป็นสิ่งประเสริฐที่สุด
    แต่เขาที่ว่ามานี้ จักก็เป็นมนุษย์เหมือนๆกับเรา
    และก็ไม่รู้ว่าชาติที่แล้วเขาผู้นั้นเคยได้เกิดเป็นไส้เดือน จิ้งจก เสือชีต้าร์ อุรังอุตัง หรือ ต้นหญ้า แล้วหรือไม่
    จึงกล้าตัดสินใจใช้คำพูดว่าเราเป็นสิ่งที่ประเสริฐที่สุด!!!!
    แล้วมันสำคัญตรงไหนเราถึงต้องมาเขียน(พิมพ์)....
    สรุปคือ ช่างแม้ง
     
    ตอนนี้เรอเป็นครั้งที่สาม
    กลิ่นอายของมันคือเส้นเล็กน้ำตกเอ็นหมูตุ๋น จาก ร้านท่าสยาม ที่ สาขาสยาม
    ไม่ค่อยอิ่มเลย แต่ก็ไม่อยากจะกินชามที่สอง เพราะรสชาติจึ้กจั้กบอกไม่ถูก
     
    อยู่กรุงเทพเนี่ย ใครเขาว่าดีหนักหนา
    เราว่าก็ดี แต่บางทีก็เบื่อ
     
    สำหรับประโยคที่ว่า ดูสิ เค้ายังทำได้เลย (แม้ในบางครั้งเราก็พูดประโยคนี้กับตัวเอง)
    สำหรับบางเรื่องเรามองว่ามันมีปัจจัยหลายอย่างที่ทำให้คนๆนึงหล่อหลอมเป็นตัวเป็นตนได้อย่างทุกวันนี้
    อย่างเช่น เด็กหญิงมะลิ เกิดมาในฐานะที่ยากจน ต้องเลี้ยงน้องตั้งแต่ยังเล็ก ดูแลพ่อที่เป็นอัมพาตตั้งแต่ยังเล็ก ทำงานหาเงินตั้งแต่ยังเล็ก
    ใครบางคนจะพูดกับ เด็กหญิงมะเขือเทศ ผู้ที่เกิดมาบนกองเงินกองทองกองขี้อะไรก็แล้วแต่ ชีวิตมีแต่ความสบาย ใช้เงินเป็นเบี้ย เช็ดตูดตัวเองก็ไม่เคยทำ ทำเป็ดอะไรไม่ได้ซักอย่างนอกจากชี้นิ้วสั่ง
    ลักษณะการใช้ชีวิตของสองคนนี้มันต่างกัน
    เด็กหญิงมะลิโตมากับสภาพที่คุ้นชิน
    เด็กหญิงมะเขือเทศโตมากับสภาพที่คุ้นชิน
    การเปลี่ยนแปลงลักษณะการใช้ชีวิตของทั้งคู่ต้องใช้ความคุ้นชินแบบใหม่?รึเปล่า?
    ขี้เกียจพิมพ์อะ
    จริงๆมันก็มีอะไรมากกว่าการคุ้นชินในการทำอะไร
    อาศัยหลายอย่างมากเลย
    ง่ายๆคือคนทุกคนมันต่างกัน
    ไม่มีใครเหมือน กันหรอก
     
    บางทีเราก็หาเหตุผลดีๆมาพูดกับตัวเราเพื่อให้ตัวเองหลุดพ้นจากความรู้สึกผิด
     
     
    พิมพ์อะไรแบบนี้ทีไรก็งงทุกที
    แล้วก็พิมพ์ไม่ได้อย่างที่ใจตัวเองต้องการทุกที
     
    วันนี้โยคะเหนื่อยมากเลย
    เวลาปิดเทอมเหลืออยู่น้อยนิด
    ต่อไปนี้จะจริงจังกับสิ่งที่ตัวเองชอบมากขึ้น
    จะอ่านให้มากขึ้น
    จะฟังให้มากขึ้น
    จะเขียนให้มากขึ้น
    จะดูให้มากขึ้น
     
    จะยอมรับคนอื่นให้ง่ายขึ้น
    จะใจกว้างให้มากขึ้น
    จะพอใจกับตัวเองให้มากขึ้น
     
     
    จะกลัวให้น้อยลง
    จะใจแคบให้น้อยลง
    จะใส่ใจกับสายตารอบข้างให้น้อยลง
     
    จะหลุดพ้นจากความอ่อนไหว เสียที
     
    April 09

    ฝนตก(ในใจ)ตลอดเวลา

    สวัสดียามเย็น
    กำลังคุยเรื่อง pirde&prejudice ที่ดูเมื่อคืนกับปิงปอง (ปิงปองก้อดูเหมือนกัน)
    >.< หนุกดี เราก้อชอบ พระเอก เท๊เท่ มิสเตอร์ด่าสี
    กินข้าว อิ่ม
    แม่กำลังสั่งmk
    เสเพิ่งกลับบ้าน (กลับจากสมุย) (เป้นอาทิตย์)
    วันนี้เข้าสู่วันจันทร์อีกแล้ว
    ก้อเรียนโยคะ กับครูนุ
    เมื่อเช้าพี่ฝรั่งแก่พูดสวัสดีครับกับเราด้วย ว้ายเขิน>.< (ทั้งที่เปนเรื่องปกติ)
    เหนื่อยอะ
    เรียนเสร็จก้อกินข้าวที่เซนทรัล เพราะฝนตกจั่กๆ
    แล้วก้อเดินดูของกัน (ย้ำว่าดู)
    ต้องเก็บตัง ซื้อ cd เพลงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
    พรุ่งนี้งานหนังสือวันสุดท้ายหรอเนี่ยย  ไม่ไปไม่ได้แล้น
    เพราะเมื่อวานได้หนังสือน้อยย
    อยากนวดอะ ...
    ไม่รู้จะพิมพ์ไร(อีกแล้ว)
     
     
    April 08

    สาดเตี้ยๆๆ

    เมื่อยขายิ่งกว่าเดิมเข้าไปอีก.. ปวดซี้ด ปวดซี้ด
    เพิ่งกินกล้วยปั่นแก้วโตโตโตโตไป
    วิธีการทำนั้นก็แสนจะง๊ายง่าย.. เพียงแค่คุณใส่
    1.กล้วย ..ผ่างงงงง!! .. . .แน่นอนว่าเราทำกล้วยปั่น เราก้ต้องมีกล้วย ใส่เท่าไหร่ก็ได้แล้วแต่แก
    2.นม เท่าไหร่ก็ได้แล้วแต่แก
    3.น้ำตาลหรือน้ำเชื่อมหรืออะไรก็ได้ที่มันหวาน เท่าไหร่ก็ได้แล้วแต่แก
    มีเพียง3อย่างนี้ คุณก็จะทำกล้วยปั่นได้แล้ว.. ง่ายดายชิงชิง
    เราเคยทำ2กล้วย คือกล้วยหอมและกล้วยน้ำว้า
    เราว่ากล้วยน้ำว้าอร่อยกว่าแหละ แต่เม็ดมันเยอะไปหน่อยกรุบๆ
    กล้วยหอมเนียนนุ่มเหมือนวิปครีม...
     
    กล้วยหอมกินกับวิปครีมเย็นๆก็อร่อยสุดยอด >.<
    กินกับชีสก็ใช่เล่น>.<
     
    จิงๆเราเป็นคนทำอาหารไม่เป็นหรอก
    พยายามหลายทีแต่รู้สึกว่าตนไม่มีพรสวรรค์และความพยายามซักเท่าไหร่...
     
    วันนี้ก้อตื่นเช้า
    ตอนเช้าไปงานบวชเณรของน้องนิวลูกของพี่รัตน์
    แดดร้อนม้ากก
    เมื่อเช้าหงุดหงิดด้วย
    แล้วก้อบ่ายๆเย็นๆก็นั่งใต้ดินไปงานหนังสือ
    นั่งน้านนาน
    ไปเจอขวัญที่นู่น
    คราวนี้รู้สึกว่าได้หนังสือน้อย
    ซื้อไปแค่3บูธ
    คือไต้ฝุ่น อะบุค แล้วก้อ อะไรน้า จำไม่ได้
    นั่นแหละ รีบไปรีบกลับ ขี้เกียจเดิน เมื่อย มาก มาก มาก
    แต่ก้อนั่งไปลงสถานีกำแพงเพชรนะฮ้า
    ไปตลาดนัดจตุจักรฮ้า
    ยิ่งไปกี่ทีกี่ทียิ่งไม่ได้อะไรเลย
    แต่พอเดินออกมาจากรถไฟฟ้า เจอเมย์กับไข่มุกนั่งกินส้มตำปลาร้ากันอยู่ริมทางเดิน... อนาถ
    เลยไปหามัน แล้วกิ๊บกับทับทิมก้อมา
    ก้อไปเดินกัน
    ห่าน ไม่ได้ไรเลย ไม่ได้ ไม่ได้ ไม่ได้
    เจอกันอีกและ....
     
    ไปอ่านหนังสือดีกว่า
    ปวดอึ(อีกแล้ว)
    ปวดได้ทั้งวี่ทั้งวัน
    พรุ่งนี้แพรชวนไปเดินซอยละลายทรัพย์ โอเค เลทสะโก
    อยากไปทำกู้ภัยเร็วๆ

    enough(please)

    บางที
    การได้รับความอบอุ่นจากผู้อื่นที่เราไม่เคยเห็นว่าเขามีความหมาย
    ก็ทำให้เรารู้สึกดีจนพาลคิดไปว่าทำไมเราไม่เคยเห็นความสำคัญของสิ่งที่คนที่เราไม่ได้สนใจ
    เราอยากจะให้ความสำคัญกับทุกคำพูด ทุกความรู้สึกของทุกคน
    แม้จะเป็นส่วนเล็กส่วนน้อย
    แต่ว่าบางครั้งเราก็ไม่ใส่ใจกับสิ่งรอบข้างเราแม้แต่น้อย
     
     
    เมื่อยขาจัง
    ตอนแรกเมื่อยนิดหน่อย
    พอไปเมื่อยก้อยิ่งเมื่อย...
    เห้ย พิมผิด..
    พอไปนวดเหอะ = = ไม่ใช่พอไปเมื่อย
    สงสัยมัวแต่ดูเอ็มวีเพลงถู
    เต้นอยู่ในคลับ อย่ามาจับอย่าถูๆ  =..= อะไรเนี้ย
     
     
     
     
    ไม่สบายใจอีกแล้ว>.<
    หยุดคิดได้มั้ย
    April 06

    ชั้นเห็นฝาแฝดของช้านน

    หิว
    ปวดอึ
    ร้อนด้วย
    วันนี้เหมือนจะอยู่บ้านทั้งวัน
    แต่ก้อ
    เย็นๆ
    ไป
    เซนทรัล
    ดู
    หนัง
    (แฝด)
    แล้วก้อ
    กลับ
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    ..มีความสุขแม้จะตื่นเต้นไปหน่อย
    April 05

    คนคุ้นเคยของฉันอยู่ไหน

    ถ้าเรากำลังเศร้าๆถึงคนที่เรารักแล้วฟังถ้าเธอกอดฉัน เราคงจะร้องไห้แน่เลย
    (แต่เผอิญยังไม่เคยมี) (หมายถึงคนรักแบบนั้น) (ช่างมันเหอะ..)
    ก้ออ
    วันนี้เรียนโยคะเช่นเคยเคยเคยเคย
    ดีใจจัง ได้อยู่ข้างๆกับพี่ฝรั่งหัวหงอก55 >.<
    พอเลิกก้อกินnooddiกับแพรกับพีที่สยาม
    แล้วก้อขึ้นรถเมล์สาย16จะไปลงวชิระ สอบถามเรื่องอาสาสมัครกู้ชีพ
    แต่ว่า.. แม่แพรดันโทรมาเสียก่อน บอกว่า ที่นั่นเค้ารับอบรมแค่ปีละครั้ง ปลายปีเท่านั้น
    จะไปป่อเต้กตึ๊งก้อไม่ทันแล้ว
    เลยไปลงฮิมอ
    นั่งแทกซี่ ส่งพีกับแพรที่ท่าเรือ
    แล้วก้อกลับบ้าน
    เข้าบ้านไม่ได้...
    โทรหาแม่ไม่ติด....
    เลยออกไปใหม่
    ไปเจอนิกหน้าปากซอย
    นั่งไปแถวกรมชล
    นิกไปทาเล็บ
    แล้วก้อนั่งตุ๊กๆไปงานกาชาดกัน
    คนเยอะชิงชิงเลย
    เราไม่ได้อะไรเลยแหละ นอกจากหนังสองเรื่อง55 (ซื้อหนึ่งแถมหนึ่งอีกตะหาก)
    คนเยอะม้ากมาก (พิมไปแล้วรู้สึก)
    ก้อกิน แล้วก้อกลับ เมื่อยขาแหละ
    กินนมตราหมีโกลด์รสไวท์มอลต์
    งงจัง
    พี่โจโอ้จะบวชแล้ว
    ตกลงบวชนานเท่าไหร่ ...
    พรุ่งนี้ไม่ได้ไปไหนแหละ ว่างหนึ่งวัน
    วันอาทิตย์จะไปงานหนังสือ
    อืมมมม มีไรอีกนะ
    ได้ไดอารี่แล้ว (เล่มละสิบเก้าบาท) (งานกาชาด)
    ซื้อมาแก้ขัดไปก่อน
    เพราะอยากเขียนมาก
    แล้วก้อลืมซื้อทุกที
    ฮิ
    วันนี้นะ
    เราได้เห็นลูกหมาปั๊กตัวเป็นๆ(งานกาชาด)
    เค้าเอามาขาย ราคาตัวละห้าพันห้าร้อยบาท
    นอนหอบแฮ่กๆอยู่ในกรง (สงสัยโดนคนเล่นเยอะ)
    แต่ว่าไซบีเรียนฮัสกี้ ตาสีฟ้าน่ารักมากเลย>.< แต่พอมันโต มันก้อคงหน้าโหดมั้ง
    อยากเลี้ยงเร็วๆจัง
    ป๊าบอกว่าถ้าอยากเลี้ยงก้อต้องจ่ายกับป๊าคนละครึ่ง
    จะได้เห็นคุณค่าของมันแล้วก้อเลี้ยงมันดีๆ
    ... โอย
    อยากย้ายบ้าน จั๊งงงงงงงงงงงงง
    April 04

    เห้ย์

    เซ็งจัง
    เราอยากจะลืมความรู้สึกดึ๊กดึ๋ยๆๆของเรา
    แต่เราก้อกลับยิ่งย้ำมันเข้าไปอีก
    คิดทึ้ง คิดถึง
    ถ้าความคิดถึงนี่มันสามารถเปลี่ยนแปลงเป็นห้วงอากาศลอยไปกระทบคนที่เราคิดถึงได้ คนๆนั้นก้อคงกระเด็นไปดาวพลูโตแล้วมั้ง
    เมื่อกี๊แม่แพรมาส่ง
    แล้วดันเจอ คุณเ_ยออฟ
    แล้วกรูก้อเดินเข้าไปในร้าน
    แล้วกรูกำลังเลือกโยเกิร์ตอยู่
    มันก็เดินมา พอเจอกู มันก็รีบถอยออก
    แล้วตอนจ่ายตัง มันก็รอกูเดินไปก่อน มันถึงเดินไปตรงเคาเตอร์
    แม้ง อยากจะตั๊นหน้าไปซักสองสามที
    แต่ทำไมเราถึงไม่โกรธอย่างที่ควรจะเป็นวะ
    อยากจะโกรธจะเกลียดให้มากกว่านี้
    อิ่มจัง
    วันนี้ไม่ได้ไปเรียนเช้า
    เรียนflowสี่โมง(เรียนกับดีแล่น)
    แล้วฟ้าก็ลิขิตให้เราได้เจอกับพี่ฝรั่งคนนั้นอีก555
    นึกว่าไม่ได้เรียนเช้าแล้วจะไม่เจอ5555
    แต่ว่าตอนเย็นคนเยอะมาก ชุลมุนพลุกพล่าน
    พอเรียนเสร็จ
    เรากับแพรก็ยืนอยู่ตรงประตูห้องแต่งตัว
    แล้วแบบ แพรรอน้องฝรั่งหล่อๆอยู่
    พี่ฝรั่งคนนี้ก้อเปิดประตูออกมา
    แล้วเค้าก้อยิ้มแฉ่งงงง อ้า โลกสว่าง
    แล้วเค้าก็ชวนคุย เป็นครั้งแรกที่ได้คุยกันในหนึ่งเดือน
    เค้าถามว่าเปนไงเรียนflowวันนี้ เหนื่อยเนอะ
    กรูก้อได้แต่ยิ้ม.....เขิน .....
    แล้วฉันก้อ บ๊ายบาย
    .. แค่เนี่ยะ (เอามาเล่าซะยาว)
     
    นั่นแหละ
    แล้วก้อเจอพีที่เซ็นทรัลชิดลม
    ขึ้นรถเมล์ ถือมะพร้าวอ่อน(หนักมาก)(ไม่น่าอยากกินเลย)
    รถติดมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    เป็นชั่วโมงอะ นั่งไปแค่สนามกีฬา
    แล้วก้อขึ้นรถแม่แพร
    ไปกินพริกไทยดำ
    กลับบ้าน
    จ๊บ