อิ่มตื้อตื้อ

เรียนเสร็จแล้วแล้ว

ก็ไปกินสุกี้กี้

กับแม่และเสเส

กินจนอิ่มอิ่ม(มากมาก)

ก้อกลับบ้านบ้าน

(ก่อนกินทะเลาะกับแม่ร้องไห้ไห้)(แต่ก็หายแล้วแล้ว)

แล้วก๊อกลับบ้านบ้าน

รู้สึกว่าพิมพ์ไปแล้วแล้ว..

ไม่เป็นไรไร

แล้วก้อขึ้นไปอึอึ

แล้วก้อลงมามา

แล้วก้อเจอมิ้นมิ้น

แล้วก้อขึ้นบ้านบ้าน

อากาศร้อนร้อน

ตอนนี้เสกำลังดูเรื่องenoughอีนาฟ

ที่เจโลเล่นเมื่อนานมาแล้วแล้ว

ดูหม่ำโชว์ตล๊กตล๊ก

ตลกตลก

วันสองวันมานี้ได้ดูเรื่องThe Final Cutคัต

เราว่าพลอตมันดีนะนะ

แต่หนังมันดูเอื่อยเอื่อยยังไงไม่รู้รู้

แต่พลอตมันเจ๋งดีนะนะ

รู้สึกว่าพิมพ์ไปแล้วเหมือนกันกัน..

อืมมมมมมมมมมมอืมมอืมม

อ่านadayเล่มนี้นี้

แล้วยิ่งอยากไปเที่ยวเที่ยว

จะได้ไปอีกเมื่อไหร่วะวะ

แต่ครั้งต่อไปอยากไปแบบไม่สบายเหมือนคราวก่อนก่อน

ยังไงไง

บอกไม่ถูกถูก

แต่ก้ออยากไปอยู่ดีดี

ฮี้ฮี้

ยู้ยี้ยู้ยี้ยี้

ไปและและ

แม่คั้นน้ำส้มส้ม

ตอนแรกนึกว่าจะไม่อร่อยอร่อย

แต่ก้ออร่อยดีแหละแหละ

ไม่รู้จะพิมพ์อะไรดีดี

แต่เราก้ออยากพิมพ์เยอะเยอะ

ลืมซื้อไดอารี่เล่มใหม่ใหม่

ไม่ได้เขียนนานนาน

ต้องมาอัพในนี้นี้

ว้าย ลืมซื้ออาหารกระต่ายด้วยด้วย>.<>.<

ตูดกินผักอย่างเดียวเราว่ามันไม่พอพอ

รู้สึกว่าตูดผอมลงลง

พรุ่งนี้ป๊าบอกจะพาไปดูเฟอร์นิเจอร์เจอร์

อยากย้ายบ้านเร็วๆจังยู้ปี๊ยู้ปี๊ปี๊

ย้ายไปพระรามห้าห้า

นนท์เป็นดินแดนที่แต่ก่อนเราคิดว่าไกลมากมาก(สมัยป.ห้าห้า)

อยากไปงานหนังสือสือ

อยากเล่นสงกรานต์กรานต์

ฮ้าร้อนจังจัง

เลิกอัพจิงจิงและและ

บ๊ายบายมายสะเป๊ดเป๊ด

(ยังลงเพลงไม่ได้ซะทีที)

 

เหมือนกำลังเล่นเกม

ที่ไม่รู้ว่าจะGame Overเมื่อไหร่

แต่เรารู้ว่ายังไงมันก็มีวันนั้นแน่ๆ

มองเห็นก้อนหินที่มันขวางทางเราอยู่

แต่เรากลับพร้อมที่จะล้ม

เรายอมที่จะมีแผล

โดยที่ไม่ยอมหลีกเลี่ยงหรือหลบก้อนหินก้อนนั้นไป..

 

 

วันนี้เพิ่งเอารูปลงจากมือถือ

วันนี้ก้ออเรียนโยคะ.. นะจ๊ะ

แต่วันนี้เรียนกับครูชื่อDarius(มั้ง)หนวดเฟิ้มมมม กล้ามใหญ่ม้ากก

ก้อดีไม่ค่อยเหนื่อยเท่าไหร่

แล้วก้อไปเซนทรัลเวิลกับแพร กินพิซซ่า( เรียนเสร็จก้อกินทันที) กินกินกินกินกินกินกินจนพุงป่อง

แล้วอิศก้อมา

แล้วก้อเจอพีที่พาราก้อน แล้วก้อขึ้นรถเมล์ไปลงศรีย่าน แล้วแพรกับอิศก้อไปซ้อมดนตรี เราก้อกลับบ้าน

อากาศร้อนมากเลย

 

ส่วนมากถ่ายจากTCDCอะแหละ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 อันนี้สามหน่อ

 

 

 

What is design?

 

 

 

 

 

 

 เค้าบอกว่าmini skirtตัวแรกในยุคโน้นนนนนนนน เปรียบเสมือนการกบฎ เพราะว่าสตรีทุกคนต้องใส่กระโปรงยาวถึงพื้นกันหมด

ต่อมามันก้อฮิตม้ากๆๆๆๆๆๆๆ

 

 

 

 

อันนี้Designจากเสื้อเกาะอก

 

 

Burberry.. มาจากชุดกันฝน

 

 

 

 

 

 แจกันยาง

 

เก้าอี้พลาสติกโพลีเมอร์

 

 

 

 

 

ซูมโจอี้

 

ซูมมากไปหน่อย........ (เท้าใคร)

 

ขนาดคุณลุงยังมาดูparadox

 

ฮ้ายๆๆๆๆๆๆๆ วันนั้นตอนกลับ เราได้เจอบูลเทอเรียร์ตัวเป็นๆ

น่ารักสุดๆๆๆๆๆ>.<

(ถ่ายจากข้างหลัง................)

 

ว้าย พี่ปั๊ก>.<

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้ตื่นสายได้

นอนได้เต็มอิ่ม

เพราะไม่ได้ไปเรียนโยคะ

พรุ่งนี้กะว่าจะชวนแพรไปดูJazz Library

เบื่อจัง เบื่อจัง เบื่อจัง

ทำไมเราต้องคิดอะไรงี่เง่าด้วยวะ

ทำไมกับแค่คำพูดลอยๆถึงทำให้เรารู้สึกกระวนกระวายได้ขนาดนี้

 

ตอนนี้ยังไม่ได้อาบน้ำ

หิวน้ำ

อยากเล่นน้ำ

ปิดเทอมจะหมดหนึ่งเดือนแล้ว

เหลืออีกแค่เดือนเดียว...

แล้วเราก็รู้สึกว่าเดือนที่ผ่านมามันเร็วมากด้วย

เซ็งวะ

แต่เทอมหน้าน่าจะสบายกว่าม.4..ก้อดี

ทำไมเราต้องรักความสบายด้วย

แล้วต่อไปจะไปประกอบสัมมาอาชีพอะไรด๊ายยย

(บ่นกับตัวเอง)

ไหนจะเรื่องอนาคต ที่คิดว่า ไม่อยากทำงานที่ตัวเองไม่ได้รัก

แล้วกูรักอะไรวะตกลง....

 

วันก่อนดูหนังเรื่องwaiting ดูไปง่วงไป ไม่รู้เรื่อง

มันเป็นหนังcomedyทั่วๆไปเนี่ยแหละ

เกี่ยวกับพนักงานเสิรืฟ

ลูกค้าคนไหนเรื่องมากไม่ถูกใจมันก็แกล้งใส่นู่นใส่นี่ลงไปในอาหาร

พอดูแล้วก้อแบบ...

ร้านข้างนอกที่กรูไปกินมานี่มันไว้ใจได้แค่ไหนวะ........

เอาเหอะ ยังไงก้อไม่เห็น ...

 

เมื่อกี๊ไอตูดโดนพี่รัตน์(แม่บ้าน)จับอาบน้ำ

น่าสงสารT_T

รู้สึกว่าเราไม่ค่อยได้ใส่ใจตูดเลย สงสารจัง

.

.

 

แล้วทำไมเราต้องมาพะว้าพะวงกระวนกระวายเรื่องนี้ด้วยๆๆๆ

เราเบื่อกับความอ่อนไหวไม่มีจุดยืนของตัวเองจังงงงงงงงงง

 

 

 

 

 

 

.

เราคิดว่า

บางคนวาดรูปเก่งชิบหาย วาดสวยชิบหาย ถูกต้องตามหลักการเด๊ะ

แต่ว่ามันขาดหัวใจ

ตอนนี้หงุดหงิด

หงุดหงิด

หงุดหงิดด

 

วันนี้เรียนโยคะ

ไปเจอพีที่ชิดลม

แล้วก้อไปเอมโพเรี่ยมกัน

กินเบอร์เกอร์คิง อิ่มตื้อ

แล้วก้อไปTCDC

คราวนี้อยู่กันถึงเย็น

ดูกันอย่างละเอียดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ตรงกราฟฟิคดีไซน์นี่นั่งดูกันหมดเปลือก

ดูไปก็นั่งคิด.. กูจะสามารถทำอย่างเค้าได้บ้างปะวะ?

เราชอบที่ สามหน่อ พูดว่า

มันต้องใช้3H

คือ Hand Heart Head

อืมมมม......

แล้วก็อ่านตรงสมเด็จเจ้าฟ้านริศราฯ

ทรงกล่าวไว้ประมาณว่าเราต้องไม่ก๊อปปี้งานของใคร แต่ว่าต้องกินงานของคนอื่น แล้วแตกมันออกมาเป็นเหงื่อ

...โอ้

ทุกอย่างงเปนdesignเหลือเกินนนนนนนนนนนนนนน

แล้วความจำเราก้อไม่ค่อยจะดี.. จำไรไม่ค่อยได้

แต่มันก็รู้สึกดี ที่คนไทยก็ทำได้

มันมีInspirationชั่น ชั่น....

แล้วก็ไปสยาม เจอกวาง

วันนี้มีmusic chicๆอะไรชิคๆ จำไม่ได้

ดูparadox>in paradise

เหอ.. ไม่น่าอคูสติกเลย

มันจะเต้นก้อจังหวะแบบ โจ๊ะตึงๆ ยังไงๆอยู่

แล้วกว่าจะเล่น ฮู่ยย

แล้วก้อไปสะพานควาย

ไปหาแม่แพรที่อตก.

เดินเมื่อยมาก ปวดเท้าสุดๆ ทรมาน >.<

แล้วก้อแวะบ้านพริมกันแป๊บนึง

แล้วก้อกลับบ้าน

 

แล้ววก้อไงอีก..

 

ลืม จะพูดไร

 

 

 

 

ตอนนี้กำลังดูเรื่อง The Fog

มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับหมอก.. หลอนนนนนน

เราชอบSelma Blair

กำลังทดสอบลงรูปดู

 

เมื่อวาน

ไปสัตหีบ

ตื่นแต่เช้า

คนมาตั้งเยอะแน่ะ

(มีแต่ผู้สูงอายุ)(ฮึ)

นั่งรถ เมื่อยตรูด เพราะต้องเบียดกับเส แถมเสก้อขี้บ่น ขยับนิดขยับหน่อยก้อบ่น

ขึ้นเรือ แล้วก้อ ไปลอยอังคารคุนปู่

แล้วก้อกิน กิน กิน

ที่ร้านนะ เห็นพระอาทิตย์ตกอยู่ตรงหน้าเลย... สวยมาก

ได้มาเห็นทะเล เท่านี้ก้อมีความสุขแล้ว :D

ขากลับ.. เป็นความทรมานอย่างยิ่งยวด

เพราะว่า.. ปวดฉี่มาก

มาก

มาก

มาก

มาก

มาก

ปวดยิ่งกว่าตอนดูนานะเมื่อวันก่อน

แล้วมันยิ่งทวีความปวดไปเรื่อยๆ

เพราะไม่มีปั๊ม!

เราท่องนะโม นะโม นะโม =[]= เราขอให้มีปั๊มอยู่ข้างหน้าด้วยเถอะๆๆๆ

แล้วถ้าคิดในความเปนจิง..  เราขอให้มีปั๊มข้างหน้าปุ๊บ อย่างกับว่าปั๊มจะโผล่ขึ้นมาปั๊บงั้นอะ...

แบบ เราคิดไปต่างๆนานา ว่าเราคงไม่รอด >.< ถ้าเราฉี่ราด ฉี่เราก้อจะเปียกไปถึงตาเสที่นั่งข้างๆด้วย

แล้วอาภิรมย์ก็จะเอาเรื่องของเราไปเม้าให้คนที่ทำงานฟัง ว่าเนี่ยนะ ลูกของหัวหน้า ฉี่แตกบนรถ หน้าไม่อายๆๆๆ

แล้วเราก้อคิดไปอีกว่า ถ้าเรายอมแลกมือถือตอนนี้กับการได้เข้าห้องน้ำ เราก้อยอมๆๆๆ

แล้วเราก้อคิดไปว่า กรูยอมฉี่ในป่า.. ขอแค่จอดเถอะ

ก่อนที่เราจะตัดสินใจฉี่ราด

และแล้ว

ความฝันก็เป็นจริง

ปั๊มJetช่วยเราได้!!!!

อาภิรมย์:"ขอแสดงความยินดีด้วยครับ"

เย้

ถึงปั๊ม

กระโดดลงจากรถ

วิ่งดิ่งเข้าห้องน้ำ

ความสุขที่เราไม่อาจหาได้ในช่วงเวลานั้น ทำให้เรารู้สึกดีมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

และนี่คือเรื่องเล็กๆที่แม้จะเกิดขึ้นเป็นเพียงเสี้ยวววของโลกใบนี้

แต่มันทำให้เราทุกข์ทรมานสุดๆ

กับการแค่ปวดฉี่

 

วันนี้ก้อไปเรียนโยคะ

เรียนกับครูNu

เหนื่อยวะ

แล้วก้อมากินก๋วยเตี๋ยวเนื้อ"รสเด็ด"

กับแพร ที่อารีย์

แล้วเจอพี่คนนึง(มากับแม่)เค้าหัวหยิกๆฟูๆ

แล้วหน้าเหมือนพี่จีนโครต>.<น่ารัก ดูเชื่องๆด้วย555

..ได้แค่นี้ =..=

เอาเหอะ

แล้วก้อไปส่งแพร

แล้วก้อกลับบ้าน

 

 

 

เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้เล่นกับตูดเท่าไหร่

แต่ตูดก้อมีเพื่อนเยอะแยะเลยนะ

เป็นแมงสาบ ตัวใหญ่เชียว

วิ่งขึ้นมาจากท่อ.. เดินทางมาตั้งไกล มาหาตูดด้วยแน่ะ

... เฮ้อ

=[]=

อะโจ๊ว

ปวดหัว

ข้างขวา

ตึ้บ ตึ้บ

วันนี้

ไปเซ็น

ทรัลเวิล

ไปดู

นานะ

ภาคสอง

แล้วก้อ

ได้ดู

เมโล

ดี้ออฟ

ไลฟ์วง

goodnight

electric

เจ๋งดี

เสียงนัก

ร้องเท่

ดีแหละ

แล้วก้อ

ดูFRI

DAYมี

ความสุข

แล้วก้อ

ไปกิน

ฟูจิ๊

กับกิ๊บ

อิ่มมาก

เยอะมาก

แล้วก้อ

ได้ดู

grooveri

dersมี

ความสุข

อีกแล้ว

แล้วก้อ

กลับบ้าน

กำลัง

รออะ

ไรอยู่

นะทอน...

วันนี้ตื่นตีห้า สิบเก้านาที

ออกจากบ้านหกโมง

เรียนflowกับครูสมชาย7โมง...

เหนื่อยยยยยย

แต่ว่าก้อดี เพราะครูสมชายจะไปต่างประเทศแล้ว

(แต่ไปไม่ไปก้อไม่เคยเจอกันอยู่ดี)

แล้วก้อเรียนelementsต่อตอน10โมง เหนื่อยยยยยยยยยยยิ่งกว่าเดิมอีกกก

แล้วก้อกินข้าวที่central world

อิ่มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมจนจะอ้วก

วันนี้ผ่านไปอย่างเนือยๆ

กลับบ้าน นอน

เพิ่งตื่นตอนสองทุ่ม

พรุ่งนี้กิ๊บมาบ้าน

ไปดูหนังกานนนน

ไม่มีไรพิมละ

แล้วอาการอย่างนั้นก้อกลับมาอีกครั้ง.......

เมื่อไหร่จะคุมตัวเองได้วะ

ไม่มีความพยายามเลยT_T

ทอนบ้า 

เฮ้

เพิ่งกลับบ้าน

หิวจังง>.<

อยากนวดสุดๆ เมื่อยจัง

เมื่อเช้าเรียนflowกับครูชื่อจุงอา

เหนื่อยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

แขนขานี่สั่นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน พั่บๆๆๆ =[]=

เรียนรอบเก้าโมงครึ่ง แล้วก้อไปทันด้วย เย้!

แต่ว่า....

พรุ่งนี้จะเรียนflowกับครูสมชาย.... 7โมงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!!!

เท่ากับว่า.. ต้องตื่นตี5

โอ้วโน่วววววววววววววววววว........

เพราะว่าแพรกับเราอยากเรียนflow แล้วก้อเรียนelementsต่อตอนสิบโมง(กับทูลาย)

โอวๆๆๆ จะไหวมั้ย..

แต่วันนี้ที่ตื่นได้เร็วเพราะ.......ตื๊ด

แล้วก้อเดินskywalk(ออกกำลัง)(โห้)

ไปเจอพี กับเพื่อนปี ชื่อ(สม)ปอง ..

แล้วก้อเจอวีว่ากับแอร์(แอร์จะไปญี่ปุ่นแล้ว)

แล้วก้อไปกินfood hallที่paragon

แล้วกวางกับพั้นก้อมา

แล้วก้อนั่งรถไฟฟ้าไปลงพร้อมพงษ์

ไปEmporiumเพราะว่า วันนี้ที่TCDCมีงานของคณะมันฑนศิลป์

เป็นนิทรรศการออกแบบไทย

แล้วพ่อวีว่าก้อได้แสดงงานด้วย เย้ๆๆ

รู้สึกดีจัง แต่อยากให้ของเยอะกว่านี้(ถึงแม้ว่าจะยังดูไม่หมด)

ชอบตรงGraphic Design..มันทำให้ได้ความรู้อะไรหลายอย่าง

แล้วเราก้อนั่งคิด....เค้าคิดกันได้ยังไงวะ พวกโฆษณา .. หืมมม

เราว่ามันคุ้มค่านะที่จะได้ไปดูศิลปะ ได้ไปเห็นศิลปะ

มันทำให้ได้แรงกระตุ้นอะไรหลายอย่าง

แถมยังฟรีอีกต่างหาก

ใครว่างก้อไปกันนะ มีถึง13พฤษภา ที่TCDC

โอ้ว แล้วก้อทุกวันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์เวลา17.00-20.00 Creative SpaceมีJazz in the Library>ดนตรีแจซในห้องสมุด!!!!!!

ไว้ชวนแพรไปดู

อืมมม มีงานอะไรน่าสนใจอีก

วันเสาร์-อาทิตย์นี้ที่Central WorldมีMelody Of Lifeนะ ใครว่างงงงงก้อไปดูกั๊นนนนนน

แต่วันอาทิตย์เราต้องไปสัตหีบ ไม่รู้จะกลับมาทันรึเปล่า.. ไม่ทันแน่เลย

เพราะอยากดู Moderndog อยากดู Flure อยากดู Tahiti80

>.<

วงที่อยากดูอยู่วันอาทิตย์ทั้งนั้นเลย

 

วันนี้รู้สึกว่าโปรโมตเยอะจัง

 

พอเราดูStatusของspaceเรา

มีcounterคนเข้ามาดูประมาน2พัน1ร้อยกว่าคน

(คงไม่เยอะหรอกมั้ง)

แล้วไงต่อดี....

ที่เดี๋ยวนี้มาอัพในนี้พวกเรื่องราวในชีวิตประจำวันบ่อยๆเพราะว่าเรายังไม่ได้ซื้อdiaryเล่มใหม่เลย

พูดถึงเราก้อไม่อยากจะบันทึกเฉพาะแต่ในนี้เท่าไหร่

เพราะมันดูเสี่ยงที่จะฝากความทรงจำของเราแทบทั้งหมดไว้บนอินเตอร์เนต

....

จบดีกว่า

.....

เมื่อย...

หิว

แสบท้อง

 

 

 

ฮู้วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เดิน เมื่อยจิง

มิ้นโทรมาให้ไปตลาด

ก้อไปตึหลาดกับมิ้นมา คนเย้ออออออออออ

กินหนมจีนด้วย

ซื้อส้มตำมาด้วย(อีกและ)

ซื้อหนมกินนๆๆๆจนตังหมด(ต้องแคะกระปุกไป55555)(ทุเรศวะ)

แล้วก้อนั่งเล่น แล้วก้อพาไปไอตูดมาวิ่ง ..แต่มันไม่วิ่งเลย ยืนนิ่งๆ แถมวิ่งหนีเรา ไล่จับอีก..เหนื่อย . อุตส่าพาไปเปิดหูเปิดตา แต่ตูดกลับทำกับเราแบบนี้T_T

เมื่อกี๊แม่บอกว่าจอยส่งจดหมายมาที่บ้าน(คุนยาย)

โห เร็วอะ ได้และ

ป่านนี้จอยคงอยู่บนเครื่องบินมั้ง

คิดถึงจอยนะเว้ย

อ่านแล้วรู้สึกคิดถึงทันที

เพราะไม่คิดว่ามันจะเร็วขนาดนี้มั้ง

แต่ก้อต้องคิดว่าเพื่อนไปเพื่ออนาคต

หวังว่ามึงกลับมาแล้วจะไม่ลืมกูนะจ๊ะ

เฮ้อววววววววววววววววววว

วันนี้ก้อไม่ได้ไปเรียนโยคะแหละ

เมื่อเช้าแม่กับป๊าไปเอากระดูกคนปู่

วันอาทิตย์ไปสัตหีบ ไม่รู้ไปกี่วัน .. อยากเล่นทะเลจั๊งงงงงงงง

(แล้วกรูก้อเล่นคนเดียว?)(เล่นกับคุนย่ามั้ง?)

เวลาอยู่กับคุนย่าก้ออึดอัดนิดนึง เกร็งๆนิดนึง

ที่ผ่านมาไม่เคยอยู่กับใครเลยนอกจาก ป๊าแม่แล้วก้อพี่เส

มันก้อเลยทำตัวไม๊ถูกๆๆๆๆ

นักวิจัยของม.John Hoplinsวิจัยกลายพันธุ์ยุงให้ไม่มีเชื้อไข้มาเลเลียอีกต่อไป.. โอว

แล้วเค้าก้อจะไปปล่อยตามธรรมชาติ ให้มันกลืนพันธุ์จนไม่มีเชื้ออีกต่อไป..

ซึ่งจะได้ผลใน..20ปี

แม่กินสะตอ.. แล้วมันเหม็นมาถึงเรา

ยึ้ย

ยู้

เราต้องพยายามห้ามใจตัวเองให้ได้

จอยเขียนมาในจดหมายว่าอย่าไว้ใจchanterมากนัก....

..... อืมมม U..U

เราไม่บังคับเราเองแหละ

ไม่ได้อยู่ที่ใครเลย

ทำไมงี้นะ

 

พอมาคิดๆดูแล้วอีกเดือนกว่าๆเท่านั้นก้อจะเปิดเทอม... ฮือ

คิดแล้วมันก้อเศร้าใจ.....

เซ็งวะ

 

แต่อยากเล่นสงกรานต์

ร้อน

(เล่นที่บ้านไม่ได้ไง :จิตใต้สำนึกถาม)

(ไม่ได้ ไม่มีหนุ่มๆ(อ้าว) : ทอนตอบ)

ฮู้ยยยยยยยยยยยยยย

 

ตอนนี้รู้สึกอึดอัดอย่างรุนแรง

ปวดอึด้วย

เพราะว่าใส่ชุดที่ไปงานศพมา

.. มันเป็นเหมือนผ้าไหมสีดำแขนยาว .. กับกระโปรงยาวสีดำยาวถึงตาตุ่ม

เสื้อโครตตึง ยืดแขนทีโคตรรรรรรรตึง อ้าก กระโปรงก้อแน่นพุง เบ่งไม่ได้เลย

โอ้กกกกกกกก

เพิ่งกลับจากงานศพ

(แม่กับป๊าไปงานศพที่นครนายกต่อ)(เสพาเรากับคุนย่ากลับ)(มันกำลังนอนแอ้งแม้งอยู่)(แล้วมันก้อจองคอมตอนสามทุ่มครึ่ง)(แม้ง ช่วงprime time)

ตอนนี้กำลังดูstar movies พระเอกตะโกน ล้อออออร่า ที่ทะเล..

พูดถึงทะเล

อยากไปทะเล(บ่นอีกแล้ว)

อยากมีบ้านอยู่ริมทะเล ..... ฮ้าย แล้วอยู่กับคนที่ตัวเองรัก ก๊ากก ฝันหวาน5555เอาเหอะ เดี๋ยวพอเราโตมันก็ไม่เหลือที่เท่าไหร่แล้วมั้ง

จำนวนคนที่เยอะขึ้นเรื่อยๆไม่สมดุลกับพื้นที่ที่มีเท่าไหร่

 

วันนี้ตื่นแต่เช้า

ไปถึงที่วัดเก้าโมงสิบโมง

เลี้ยงพระก่อน

แล้วก็พระราชทานเพลิงตอนบ่ายสอง

โอออออออออออออ ..

มันเป็นอะไรที่สมเกียรติจิงๆ

มีวงโย ของทหารเรือ มาเล่นด้วย ขนลุกซู่

คนเยอะเยอะเยอะเยอะเยอะเยอะ

แบบว่า เราแจกของชำร่วย แล้วมันไม่พออย่างแรง เพราะคนเยอะ

น้องกู๊ดกับน้องนัทซนกันจัง (..เราเป็นหัวหน้าแก๊ง)

เจอพี่ป๊อกที่ไม่ได้เจอกันนานน...

น้องนัทขึ้นป.5แหละ ส่วนน้องกู๊ดขึ้นป.6 แถมบ้านดันอยู่ข้างๆบอลอีกอะ

บอลชอบไปเม้าเราให้แม่เค้าฟัง

ไปงานศพ ก็ต้องเจอพวกผู้ใหญ่ใช่ปะ

เค้าชอบพูดว่า หน้าเหมือนพ่อ,หน้าเหมือนหมีพูห์,หน้าเหมือนยุ่น(แต่ไม่ได้หมายความว่าน่ารักนิ ยุ่นหน้าตาไม่น่ารักก้อมีถมเถไป)(เพราะฉะนั้นไม่ควรดีใจไป)

เพื่อนพ่อก็จะเรียกบ้านกรูว่า ครอบครัวฉบับกระเป๋า พับเก็บได้ sizeมินิ ... อืมม ตลกกันเข้าไป

ปวดอึจังเลยอะ..

กินขนมโมจิไปสี่อัน

เราชอบแป้งมันอะ เราไม่ชอบไส้ไข่แดงเลย

มันไม่เข้ากันๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

โฮย พุงแตก

เสื้อก็ปลิ้น

พรุ่งนี้ได้เรียนโยคะซะทีๆๆๆๆ

คิดถึงแพรนะ555

 

ทำไมใครๆต่างค้นหาความหมายหรือนิยามของคำว่าความรัก

ละคร หนัง เพลง หนังสือ ต่างมีเรื่องราวของความรักเป็นส่วนใหญ่

เท่ากับว่า ความรักมีส่วนและอิทธิพลต่อชีวิตมนุษย์อยู่ม้ากกกกกกก...

ความรักต่อ เพื่อนมนุษย์ สัตว์ ชีวิต โลก จักรวาล คนรัก ลูก พ่อแม่ สิ่งของ รถ บ้าน ฯลฯ

ความรักมันเกิดขึ้นได้ง่ายแสนง่าย

สำหรับบางคนก็รู้สึกว่ายากแสนยาก

แล้ว.... อะไรคือ ความรักวะ?

 

เราเคยพิมพ์ไว้หน้าไหนหน้านึงเนี่ยแหละ

ว่าบางทีความรู้สึกของเราอาจจะไม่ใช่อย่างนั้นจริงๆก็ได้

เราแค่หาคำมาแทนความรู้สึกนั้นไม่ได้

บางที เราไม่ได้รู้สึกรัก แต่เราไม่สามารถหาคำนิยามของความรู้สึกนั้นออกมาได้ เราก็เหมารวมมันไปว่า ความรัก

 

ความรักแต่ละอย่าง มันก็ต้องแยกประเภทใช่ไหม

แต่มันก็อยู่ที่คนเองใช่ไหม

ทำไมเราต้องไปใส่ใจ กับ คำพูดบางคำ

มากกว่าความรู้สึก หรือ การกระทำ

มันอธิบายไม่ถูกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกอะ

เอาเหอะ ขี้เกียจพิมพ์เรื่องนี้และ..

 

บางทีเห็นเพื่อนร้องไห้เสียใจคร่ำครวญกับคำว่าความรัก จะเป็นจะตาย (แต่ก็ไม่ตาย รู้สึก)

เราว่า การไปเน้นย้ำความรู้สึกอะไรบางอย่าง มันจะทำให้ความรู้สึกนั้นทวีคูณขึ้นไปอีก

ถ้าเราพูดว่าปวดฉี่ เราก็จะยิ่งปวดฉี่

เราโดนมีดบาดนิ้ว เรารู้สึกเจ็บ โวยวายๆๆๆ เพราะเห็นเลือด แต่พอมองแค่ว่า ก็แค่มีดบาดนิ้ว มันก็จะเฉยๆ

 

เหนื่อยและ

ขี้เกียจเรียบเรียงความคิด

 

เหนื๊อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

Qu'est que ta opinion vraiment ?

Je veux apprendre pouquoi ......

Tu penses a qui?

..... Je pense qu'il n'est pas moi.

 

 

 

 

เวลาขณะนี้

01:25น.

เข้าเช้าวันใหม่แล้ว...

แต่ขอเรียกเมื่อวาน(วันเสาร์)ว่าวันนี้

ตื่นเก้าโมง

ไปร้านตัดเสื้อ ลองเสื้อ แก้เสื้อ ร้อน

เอาของไปให้เส

กลับบ้าน เล่นคอมแป๊บนึง

นิกมาบ้าน

 

ห่า

ไม่มีรมอัพและ

แม้ง

ส้นเหอะ

 

 

 

18 03 50

11.55

รู้สึกได้ถึงหนังใต้ตาที่มันเนือยๆเหี่ยวๆ

เพราะนอนดึกต่อเนื่องเป็นจำนวนหลายคืนด้วยกัน(ตั้งแต่ปิดเทอม)

วันนี้ตื่นเช้า

ไปทำสังฆทาน คุณปู่ครบเจ็ดวันที่วัด

แล้วก้อไปกินข้าว

โอววววววววววว ไม่ชอบมื้อเช้าหนักๆเลย

เราชอบกินมื้อเย็นหนักๆ

มันถึงอ้วนไง!!!!! จ๊ะ!!!!!

(ตอนนี้ปิงปองกำลังเล่าทิราบิเตียอยู่)(คร่าวๆ)

โอ๊ววววววว เมื่อย

 

มีความสุขจัง ฮิๆ(เก็บไว้คนเดียว)

 

 

14.41

เพิ่งกินส้มตำเสร็จ

อิ่มมมมมมมมมมมมมมจัง

เผ็ดดดดดดดดดดจัง

(รู้สึกว่าเรากินส้มตำบ่อยมาก)

วันนี้กินแต่อาหารหนักๆ

เดี๋ยวตอนเย็นไปฟังสวด วันนี้วันสุดท้ายแล้ว

แล้ววันอังคารก็เผา

วันอาทิตย์ไปลอยอังคาร

 

 

เจ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

 

 

เมื่อยจิงๆๆๆๆๆๆเลย

แล้วก้อ .. ทำไมมันร้อนอย่างนี้ๆๆๆๆๆๆๆๆ

วันนี้ไปสายนิดหน่อย (ยังไงก็สายอยู่ดี)

เรียนกับทูลาย เหงื่อ ออกเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

แล้วก็อาบน้ำ

ไปสยาม

กินกะต๊าก .. แม้ง สามคน เราแพรพี เป็นพัน

ให้ตายเถิด...

แล้วก็เดิน(เดิน!) ไปแพลตินั่ม

โดยตาพี พาเดินลัดเลาะ เลาะลัด ลัดสุดๆ ลับสุดๆ .. จนถึง

ของเยอะดี เราไม่เคยไปเลยอะ

ถูกด้วยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!

แต่กลับได้รองเท้ามาเพียงคู่เดียว!

เพราะหมดตูดก่อนถึงแพลตินั่ม!

เสื้อเยอะดี แต่ต้องซื้อราคาส่งถึงจะคุ้ม เพราะมันถูกกว่ากันครึ่ง-ครึ่ง

เลยกะว่าจะไปตั้งหลักใหม่

วันจันทร์ไปกับแพรใหม่อีกที

เสร็จแล้วก็เดินไปขึ้นรถไฟฟ้าที่ราชเทวี(เดิน!)

ไกลมาก..............

มาก....

เมื่อยมาก..........

ถึงอารีย์

เดินไปเรียกตุ๊กๆอีก

นั่งกลับบ้าน

(แพงกว่าแทกซี่อีก)(แต่ก้อนั่ง)

แพรกลับบ้าน

เราขึ้นบ้าน

ทุกคนไปงานศพ(กลับมาไม่ทันอีกแล้ว)

แต่พรุ่งนี้ไปชัวๆ

แต่ชุดที่แม่เอามาให้... แม้ง อย่างกะจะไปงานแต่ง

เสื้อก้อใส่ไม่ได้ เพราะติดแขน!!!!!!!!!!

สรุปคือ แขนใหญ่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

อ๊าก....

ปล. พีแม้งแรดวะ555555555

 

วันนี้ไปสายอีกแล้ว

แถมคนเยอะ

เลยรอเรียนรอบต่อไป

(อดเจอเจมส์เลย)

เรียนกะครูนุ ............ เหนื่อย

เรียนเสด อาบน้ำ ขึ้นรถไฟฟ้า ต่อแทกซี่ กลับบ้าน

อย่างหิวโหย (แล้วทำไมไม่กิน)

ไม่มีไร

อยู่บ้าน

เล่นคอม

นอนดูหนัง

ไปข้างล่างกะมิ้น

แม่ป๊าคุนย่า ไปงานศพคุนปู่

เราไปพรุ่งนี้

พรุ่งนี้จะไปแพลตินั่มกับแพร

ไม่เคยไปเลยอะ!

ตื่นเต้น!

เว่อไปปะ

จะไปซื้อของๆๆๆๆๆๆๆ โย๋เย๋ๆๆๆๆๆ

อยากไปพัทยาจัง

อยากดูSLUR

แล้วSALIVA ได้ไปไหม? เพราะเราอยากดู

แต่ถึงไป..เราก้อไม่ได้ไปอยู่ดี

คิดถึงวันวานจัง

ปีที่แล้วจำได้ว่า ดูพรูอยู่ที่บ้าน

แล้วพี่น้อยพรู ก็บอกว่านี่เป็นคอนเสิร์ตครั้งสุดท้ายของพรู

ดูแล้วขนลุก .. ซู่  จะร้องไห้

55555

จะว่าไป

เราก็เปนคนsensitiveจิงๆ

 

แต่เมื่องานศพคุนปู่วันแรก

เปนครั้งแรกที่เราเห็นป๊าร้องไห้

ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยเห็น

ตาเสก้อแอบร้อง(กรูเห็น)

แล้วแบบ

เรากับเสเป็นคน ยังไงอะ เอาน้ำรดน้ำศพให้แขกรดอะ (เรียกไม่ถูก)

แล้วแบบ เวลาเห็นคนมา ตรงหน้าคุนปู่ แล้วเค้าก็ร้องไห้.. โห เราจะร้องตาม

พอตอนหลัง ก่อนเค้าจะเอาศพเข้าโรงอะ เค้าก็พูดว่า "ขอเชิญญาติๆกราบศพเป็นครั้งสุดท้ายครับ" .. เรานะ น้ำตาร่วง

เดินไปกราบที่อกคุณปู่ ป๊าก็ร้องไห้ ... มันเงียบมากเลยอะ เราคิดไปต่างๆนานา

แล้วทุกคน(ญาติ)ก็ยืนมอง ร่างไร้วิญญาณของคุณปู่ ถูกมัดตราสังข์(เรียกงี้ปะ) แล้วยกเข้าโรง ...ความรู้สึกตอนนั้นคือ นี่คือความจริงที่ต้องเผชิญใช่มั้ย ฯลฯ

เอาจิงเวลาคนตายนะ เราจะย้อนลึกไปถึงความทรงจำตอนที่ยังมีคนๆนั้นอยู่ แล้วอะไรๆมักจะสายไปทุกที

ใครจะอยู่ใครจะไปก็เป็นเรื่องธรรมดา (อพาร์ตเม้นคุณป้า) .. ใช่ปะ

เราว่านะ คนเราจะเสียใจกับใครหรืออะไร ก็เพราะว่า ความผูกพันธ์

ความผูกพันธ์ มัน ยั่งยืนกว่าความรักนะ.. เราว่า

 

ปวดอึอะ

หิวด้วย

เดี๋ยวจะทำโอรีโอ้ปั่น(ขี้เกียจทำอะ)(แต่อยากกิน.. เฮ้อ)

เดี๋ยวจะเอาอาหารแช่แข็ง(..)เข้าเวฟ .. แล้วก้อกิน

กำลังดูstarMovies .. กำลังโฆษณาหนังเรื่องไรอยู่ไม่รู้

 

ฮื้มๆๆๆๆๆ

-แล้วเราก็บอกคำนั้นออกไป.. ไม่อยากเขียนเลยแม้งน้ำเน่า .. แต่เราบอกไปแล้ว ขอบคุนที่รับฟัง .. นะฮะ  รู้สึกดีที่ได้รู้จักกัน นะ โอ๊ย .. ฮู้ .. เย้

 

อ๋อต่อไปเรื่องCRASH

 

ไปดูดีกว่า

 

แม้ง งง เมื่อยขาสุดๆ

เจ็บคอ

ร้อนอีกต่างหาก

วันนี้ร้อนมาก

เมื่อวานก็ร้อนมาก

พรุ่งนี้ก็คงจะร้อนมาก..

ตอนนี้เหมือนตระเวนไปงานวันเกิดเพื่อน

วันนี้จอยเลี้ยงวันเกิด

ที่ไหนหละ

ก้อที่ๆเดียวที่วัยรุ่นเค้านัดกัน

ไซแอ้ม SIAM

จอยมาบ้านประมานสิบโมงกว่าๆๆ

รอจอยสระผม,แพรมาบ้าน

แม่ไปส่งอารีย์

ไปสยามด้วยรถไฟฟ้า

เพื่อนโทรจิก

ถึงลิโด้ เพื่อนตาจิก (ไม่เกี่ยว)

กินติม . วันนี้เป็นเค้กไอติมสุดจะอ้วน (แต่ก้อกิน)

แล้วไรต่อๆๆ..

ทำไรต่อวะ

อ๋อ

ไปร้องเพลง กัน

โคตรบ้าเลย เหนื่อย

พอTKมา กระโดดกันเป็นบ้าเหมือนน้ำร้อนลวก ก้าก

แต่พอD2Bมานี่ก้อไม่แพ้กันพวกเพื่อนๆ5555

แล้วไรต่อ

ตะเบ็งเสียงจนเสียงแหบ เจ็บคอสุดๆ

แล้วก็ไปกินส้มตำกัน

แล้วก็เดินเล่น

แค่เนี้ยอะ..

กลับมาไม่ทันไปงานศพ

เลยต้องอยู่บ้านนะฮ้า.....

เหนื่อย ร้อน

พรุ่งนี้ไปวันเกิดเพลินต่อ

ที่ไหนอีกหละ

ก้อที่เดิม....

วู้ว เหย่เหย๋

จบแล้วมั้ง..

ขออีกนิด

แบบ แม้ง โฮ้ย

 

เดี่ยวค่อยมาใหม่

ทำไมเดี๋ยวนี้เราเข้าspacesแล้วมันต้องให้คลิกอะไรทั้งสามที ..

ตอนนี้สี่ทุ่มสี่สิบสองนาที

เรากำลังรอดู flight plan ซึ่งstar moviesบอกว่า มาสี่ทุ่ม .. แล้วก้ยังไม่มา

หรือว่าเราจำเวลาผิด?

หรือว่าเราจำวันผิด?

ตอนนี้อยู่บ้านคนเดียว

ตอนแรกจะออกไปเยี่ยมคุนปู่ แต่แม่บอกให้ไปพรุ่งนี้แทน

แล้วแม่ก้อโทรมาบอกว่า ป๊าบอก(อีกที)ว่า คุนปู่อาการไม่ค่อยดี เลือดออกในกระเพาะอาหาร ..พอฟังก็ใจหาย ขอให้คุนปู่อย่าทรมานเลยนะคะ หายไวๆด้วย แม่เลยไปเฝ้าอยู่

ป๊าก็คงกำลังกลับหรือไม่ก็อยู่โรงพยาบาล

ส่วนตาเสออกไปตั้งแต่บ่าย

เรานั่งๆกินๆนอนๆฟังเพลงเล่นคอมทั้งวัน

แสบตาวะ

 

ส่วนตอนนี้เรากำลังดูหนังที่อาโนลด์ ซะว๊าดสะเน๊กเกอร์ เล่นอยู่ =[]=

เมื่อไหร่จะจบเนี้ย

 

แล้วเราก็เปิดดูละครผ่านๆบ้างประปราย

ทำให้เรารู้สึกสงสัยว่า

ทำไมละครไทย จึงไม่ใส่ใจในตัวประกอบ..

เราว่าตัวประกอบก็เป็นส่วนสำคัญส่วนนึงในละครนะ เว้ย..

อย่างเช่น คุณหมอ ที่มักจะออกมาบอกอาการให้กับญาติของคนไข้

เวลาคุณหมอหน้านิ่งๆ เดินออกมาจากห้องคนไข้ ญาติๆก็จะไปถามว่า "คุณหมอคะ ยัยนา(นามสมมติ)เป็นยังไงบ้างคะ!"(สีหน้ากระวนกระวาย)

คุณหมอก็จะตอบด้วยอาการนิ่งเฉย สายตาเย็นๆแข็งๆ ว่า คนไข้งู้นงี้ๆๆ

แล้วคุณหมอก็จะหายไปเฉ๊ย ...

 

หรือไม่ก็

ตัวผู้ร้ายที่โดนยิง แม้ง โดนยิงที กระโดดถอยหลังไปไกลกว่าสามเมตร (หลังจากโดนยิงไปแล้วสามวินาทีเพิ่งกระโดด)

ตายหรือไม่ตายไม่อาจทราบได้ เพราะ ชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าเป็นตัวประกอบๆๆๆ

แต่ถ้าเป็นตัวเอกของเรื่องโดนยิง มันช่างยืดเยื้อเหลือเกิน กว่าจะสั่งเสีย กว่าจะบอกรัก เลือดไหลมุมปาก อั่ก เอิ่ก .. อั่ก .. แบะ

 

 

ขอแทรก

22.53 เมื่อกี๊แม่กำลังขึ้นลิฟท์มา แต่แม่โทรมาบอกอีกทีว่า แม่ไปโรงพยาบาลกับป๊าก่อน บอกว่าหมอโทรมาบอกว่าอาการของคุณปู่ไม่ค่อยดี

.. โอ๊ย คุณปู่อย่าเป็นอะไรนะ สู้ๆๆๆ

 

หมดมู้ดเลย

เดี๋ยวค่อยมาต่อ

ฮื้ม

 

แม่ชอบพูดถึงความหลัง

เวลาดูทีวี เห็นคนแต่งตัวแบบยุคเก่าๆ แม่ก้อจะมาและ "เนี่ยน้า แต่ก่อนแม่ก็แต่งตัวแบบนี้ ... ฯลฯ "

พอได้ยินเพลงเก่าๆ " โอ๊ยเพลงนี้แต่ก่อนคนนี้ร้อง เพราะมากเลย "

เวลาเห็นคนแก่แม่ก้อนึกถึงคุนตาคุนยาย

คนที่พอมีอายุ ก็ชอบพูดถึงเรื่องเก่าๆ ที่ตัวเองเคยผ่านมา

เราว่าเรื่องที่คนอยากพูดถึงบ่อยๆ หรือเรื่องที่คนพูดขึ้นมาบ่อยๆโดยไม่รู้ตัว มันหมายถึงความสุข

เหมือนกับว่าเป็นความทรงจำดีๆแหละมั้ง

เราก้อชอบพูดนะ เรื่องเก่าๆ

มันมีความสุขดีเวลานึกถึงเรื่องเก่าๆ

เวลาว่างๆ เราก้อชอบนึกเรื่องผ่านๆมา แบบว้า มันทำให้เรามีความสู๊ขขขขขขขขขขขขขขขข

 

เรื่องเก่าๆของแม่ ก้อจะเปน พุงของป๊าที่แต่ก่อนไม่มี,ตอนอยู่กับคุนตาคุนยาย,ชีวิตของแม่แต่ก่อน ฯลฯ

งั้นเรื่องเก่าๆของเราต่อไป คงเปน สยามพาราก้อน โทรศัพท์มือถือ อินเตอร์เนต .. ไรงี้ปะวะ

ไม่รู้แม้ง

เอาเหอะ คิดมากทำไม

ขี้เกียจพิมและ

 

 

 

สวัสดีๆๆๆๆ

ประเดิมๆๆๆ

คือกูตกเลข

คนเดียวในห้อง

สี่คนในชั้น

ห่าน จิง

ขี้เกียจไปซ่อม แม้ง กว่าจะผ่าน ทนหูชา

แต่ก้อดีที่ไม่ต้องไปวันนี้

วันนี้ไม่ได้ไปเรียนโยคะ ขี้เกียจ หมดรม เพราะแม่บ่น

เราคิดว่า แม่น่าจะบ่นตั้งแต่วันที่สอบ ไม่น่าจะมาบ่นวันนี้

เพราะเราไม่ได้ทำข้อสอบวันนี้ แต่วันนี้มันดันประกาศผล วู้ย จู๊ย ....

ตื่นสิบเอดโมง เที่ยงๆ

กินๆๆๆๆๆๆ

เย็น ออกจากบ้าน

รถติด ถึงเซนทรัล เจอพี่ซิงๆ

กินฮะจิบัง

เสร็จ

พี่ซิงๆไปส่งที่แทกซี่ (เลือกคันหน้าไม่โหด)

พอขึ้นแทกซี่คนขับที่หน้าไม่โหดดันไม่รู้ทาง

เรา: ไปเกียกกายค่ะ

คนขับ : ตรงไหนครับ

เรา: .. ตรงง สามเสนอะค่ะ (เงียบ) บางกระบืออะค่ะ (เงียบ) ศรีย่านอะค่ะ (เงียบ)

เรา :รู้ปะคะ

คนขับหันยื่นจับกระจกหน้าพร้อมกับมองเราผ่านกระจกหน้าแล้วตอบว่า : แล้วถ้าผมไม่รู้หละครับ

เอ้า! จะไปรู้พี่มั้ยคะ =[]=

เอาเหอะ แต่เค้าก้อสามารถพาเรากลับบ้านได้อย่างสวัสดิภาพ

กลับมาก้อกินอีก

เว๊อ กินจังอะ

 

เมื่อวานดูข่าว

เค้าบอกว่า

ผลจากภาวะโลกร้อนจะทำให้ประเทศไทยมีอุณหภูมิสูงขึ้นปีละ1-2องศา

อ้าวเชี้ยม

ตอนนี้ก็ร้อนจะตายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

 

แล้ววันนี้ฟังข่าวหกโมง

เค้าก็คุยเรื่องนิสัยคนไทยไรงี้

แล้วเค้าก็พูดว่า

บางคนคิดว่าประเทศไทยเจริญแล้ว โดยวัดจาก ตึกสูงเยอะๆ ถนนตัดใหม่เยอะๆ

คือบางที ตึกมันสูง แต่ใจคนมันต่ำ

อืมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

 

 

10 03 07

12.22

เราไม่กล้าที่จะเขียนความรู้สึกของเราลงไปในนี้

เพราะเรากลัวว่าใครบางคนจะเข้ามาอ่าน (งี่เง่าปะ)

มันเป็นเรื่องที่ขี้ขลาดมาก

ที่ไม่อยากให้ ใครมาล่วงรู้ความรู้สึกของเรา

เฮ้อออออออออออออออออออออออออออออ

 

 

พอไปอ่านspaceของหลายๆคน

มันก้อเกิดแรงบัลดาลใจในการพิมพ์ทุกที

..ทั้งที่เรื่องที่พิมพ์ก็ไม่ค่อยมีสาระ

ตอนนี้รู้สึกว่าอยากเล่นทะเล...จังงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

อยากเล่นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เราก็งงว่า

กะอิแค่ น้ำเค็มๆที่ผสมปนเปไปด้วยขยะกับฉี่เด็ก(และผู้ใหญ่)กับผืนทรายกว้างๆใหญ่ๆ(ที่ก็มีขยะเช่นกัน)

มันจะไปสนุกอะไรวะ

เราว่ามันน่าจะ อาศัยด้วยหลายปัจจัยด้วยกัน

เช่น

คนที่ไปด้วย ( เพื่อน,แฟน,พี่น้อง,ครอบครัว,ฯลฯ)

บรรยาการอบๆตัว ที่มีลมทะเล มีบรรยากาศที่กรุงเทพไม่มี.. มั้ง

ไม่รู้ดิ

แต่เรามีความสุขทุกครั้งที่ได้ไปทะเล

มีความสุขทุกครั้งที่ได้ไปเที่ยว

รู้ปะ

ไปกาญเมื่อปีที่แล้ว จนตอนนี้มันก็1ปีมาแล้วอะ .. เร็วปะหละ

เหตุการณ์ต่างๆผ่านไปมากมายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยเหลือเกิน

ไม่รู้จะได้ไปเที่ยวแบบนั้นอีกเมื่อไหร่

 

 

.

โอเค ผ่านเรื่องเพ้อฝัน

มาเรื่องไหนต่อดี

ตอนนี้เรากำลังกิน

กิน

กิน

กิน

อย่างบ้าระห่ำ

มีความสุขจิงๆที่ได้กิน

(วงเล็บ)(แล้วก็อ้วน)

 

.

วันๆผ่านไป

ก็เจอคนเยอะแยะ (หมายถึงคนที่ไม่รู้จักนะ)

แล้วเรา

ก็ชอบสังเกตเค้า

เราชอบมองพฤติกรรมของคน

มองลักษณะท่าทาง ปฎิกิริยาของเค้ากับคนรอบข้าง ไรงี้

(อาจถูกมองว่าเสือกได้)(...อืมม ไม่ดีๆๆ)

เราว่ามันเปนอะไรที่น่าสนใจดี

..

....

.....

แล้วไงต่อออออออ

.

.

.

.

อืมๆๆๆๆๆๆๆ

อืมมมมมมมมมมมมมมมมม

 

 

..

................

....................

 

บางทีรู้สึกปะ

ว่าคนที่เราคุยในmsn หรือ อ่านเรื่องราวของคนๆนั้นในอินเตอร์เนต

มันไม่ค่อยเหมือนตัวจริง (ในบางคน)

(เหมือนเราเคยพิมพ์แล้วเลย)

เหมือนมันเป็น...... อีกภาคนึงของเค้าอะ

เป็นจิตใต้สำนึก หรือ เป็นสิ่งที่อยู่ลึกๆของคนๆนั้นอะ

คือ เราว่ามันก็สามารถเอามาวิเคราะห์คนได้เหมือนกันนะ

บางทีคนที่ภายนอก ดูเงียบๆหงิมๆ แต่พอในอินเตอร์เนต ดูโหดๆ

อาจเปนเพราะว่า เค้ายังไม่กล้าแสดงความรู้สึกบางอย่าง ออกมาในโลกจริงๆได้อะ

เพราะฉะนั้นอินเตอร์เนตก็เลยดูเหมือนเป็นที่ระบายอย่างนึง

อืมมมมม

แต่มันก็ใช้ไม่ได้เสมอไปมั้ง เหตุผลนี้

เอาเหอะ

กรูไม่มีไรจะพิม

วันนี้เถียงกะอินิกคอเป็นเอ็น

พอดีตังหมด ต้องรอแกมาออนเอ็มต่อ จึงจะสนทนาต่อได้นะ

อ๊าย

ฮ้าย

 

 

ปล. เออวันนี้วันเกิดของคุณต้อม เป็นเอก รัตนเรือง

(แล้ว..)

 

 

 

 

 

00.53

 

เราดูรายการเรื่องจริงผ่านจอ

ผลจากไข้หวัดนก

ทำให้คนหันไปบริโภคหมู

พอคนบริโภคหมู

ผู้ผลิตก็หันไปเลี้ยงหมู

พอเลี้ยงหมู กลายเป็นว่าหมูมันเยอะเกินไป ทำให้หมูล้นตลาด

ทางการ เลยให้แก้ปัญหาด้วยการค่อยๆทำลายตัวลูกอะ

คือเค้าเอาลูกหมูมาเป็นร้อยตัว

แล้วก็เอาไม้ตีลงไปตรงหัวสองที ดังปั้กปั้ก

หมูก็ดิ้นพรากพรากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

พอเค้าตีเสร็จ เค้าก็โยนมันไปบนกองลูกหมูอีกเป็นร้อยๆตัว ที่บางตัวก็สิ้นลมแล้ว บางตัวก็ยังนอนดิ้น แล้วก็ร้องด้วยความเจ็บปวด

เค้าใช้เวลาในการตีหัวลูกหมูเฉลี่ย ห้าวินาทีต่อหนึ่งตัว

เราสงสารมากเลยอะ T_T

ดูแล้วรู้สึกเจ็บป๊วดดดดดดดดดดเจ็บปวดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

นี่หรอวะวิธีแก้ปัญหา?

.

 

0.59

ตกลงพรุ่งนี้คงไม่ไปโรงเรียน?

ยังไงวะ

 

แม่ออกไปตอนห้าทุ่มกว่าๆ ยังไม่กลับ

=..= แม่ไปไหว้พระปิยะ

ไม่เปนไร ความสุขของแม่

 

เออแล้วเราก็ดูเรื่องจตุคามรามเทพ

ไปเรื่อยเลย

 

ส่วนตอนนี้เรากำลังดูกอล์ฟไมค์ (เพราะพี่เปลี่ยนช่องไปเรื่อย)

.. เอ่อ อื่ม อื่มมมมมมมมมมมม .. อืมมมมมมมมมมมม

 

1.00 กำลังจะไปนอน

แต่เรากำลังสงสัย

..

เรากำลัง

รู้สึกเจ็บ

ในส่วนลึกสุดของหัวใจ

 

1.01 วันนี้ก็วันศุกร์แล้วดิ

รู้สึกขี้เกียจจัง

อยากอยู่บ้าน

 

แต่อยากเหยียบทะเลสุดๆเลย...

 

 

 

 

 

 

 

ความสุข

วันนึงเราเจอคำๆนี้ประมาณกี่รอบวะ ....