เมื่อไหร่อีผักหวานมันจะมาวะเนี่ย

รอจนตูดบาน(ไปกว่าเดิม)

พรุ่งนี้ไม่ค่อยอยากเรียนฝรั่งเศสเลยย

แต่ดีใจมากที่วันนี้เราสามารถผ่านมันมาได้(อย่างยากลำบากเล็กน้อย)

เพราะวันนี้เรียนฝรั่งเศสห้าชั่วโมง .. ให้ตายเถอะ

แล้วเรียนพวกวิชาภาษา เบ็ดเสร็จรวมกันแล้วก็เจ็ดชั่วโมง .. ให้ตายยิ่งกว่า

เฮ้อ เหนื่อย

แถมสัปหงก เขียนไม่รู้เรื่องอีกต่างหาก

รู้สึกว่าตอนเรียน ตาก็จ้องครูโต

แต่หัวมันไม่คิดเรื่องอื่น คำพูดแต่ละคำมันก็ไม่เข้าไปในหัวเลย

แถมกูยิ้ม กูต้องโดนยืนหน้าห้องอีก เซ็ง

ตอนนี้คันมากมากมากมากมากมาก

ผื่นขึ้นอย่างรุนแรงสุดๆ

ไม่รู้ว่าเพราะอากาศหนาวหรือแพ้อะไร

แต่มันแบบ คันสัดๆอะ ยิ่งเกายิ่งคัน ผื่นก็ยิ่งขึ้น

เออพรุ่งนี้ไปค่ายแล้วแหละ ที่ทับแก้ว

อยากไปจริงๆ

เพราะจะได้ไม่ต้องไปโรงเรียน

ไม่อยากเจอครูนัท

เมื่อเช้าก็ต้องว่าเรา เบื่อ เบื่อ เบื่อ

ทำไมต้องมาเจอครูที่ไม่แน่ใจว่าเป็นตุ๊ดรึเปล่า และยังปากจัดอีกด้วย

พอลองมาคิดๆดูแล้ว อายุของครูชายในโรงเรียนมันก็พอๆกับพี่ๆเลย

แล้วทำไมพี่ๆ กับครูๆ มันถึงต่างกันเยี่ยงนี้หละ ?

หรือเพราะตำแหน่งหน้าที่มันทำให้คนไม่เหมือนกัน .. อืม อืม อืม

เหมือนกับ ครูใหญ่ กับ ครูผู้น้อย ไรงี้ปะ

ชั้นเป็นครูใหญ่ ฉันใหญ่

ชั้นเป็นครูน้อย ฉันต่ำต้อย

ยังไงกัน?

 

เราว่านะ

คนที่แบบ คิดอะไรโดยบริสุทธิ์ใจ บนโลกใบนี้ มันคงมีน้อยมากอะ

เป็นนักการเมือง แล้วไม่คอรัปชั่น

เป็นคนมีอำนาจ แล้วไม่ใช้

เป็นคนมีเงิน แล้วไม่ใช้

ไรงี้

คือคนเรา มักจะใช้ในสิ่งที่ตัวเองมีหรือได้มาใช่ปะ

ถ้าคิดว่าไม่พอ ก็ต้องเสาะแสวงหามันมา

เห้อ

คิดแล้วยาว

ปวดฉี่

เลิกดีกว่า

จัดกระเป๋า

เย่

  โคตรเบื่อเลยอะ

วันๆนึง .. ฮื้ม

กลับบ้านมา แม่บ่นอีก

เราไม่ขยับด้วยแหละ

ทำไมนะ ทำไม

ปกติธรรมดา ยังไง อะไร วะ ?

ขนาดอยู่บ้าน

ยังรู้สึกว่า อยากกลับบ้าน

 

แต่ตอนนี้

อยากไปทะเล

อยากนอนอยู่บนผืนทราย

แล้วก็มีเสียงคลื่น ครื่นนนนนนนนนนน อยู่ตรงปลายเท้า

นอนดูดาว

กับคนที่เข้าใจ ..

 

เคยเป็นไหม

รู้สึกดีกับใครซักคน

ที่เพียงสนทนากันผ่านตัวอักษรไม่กี่ตัว

... มันแบบ เฮ้อ

 

ชีวิตตอนนี้

ยังรู้สึกว่าไม่ค่อยมีพลังอยู่ดี

 

อากาศมันดี

แต่จิตใจเราไม่ค่อยดีเลย

 

เรื่องที่คิดบ่อย

ก็เรื่องเรียน

แต่ไม่ปรับปรุง

.. คือมันไม่ใช่เรื่องเรียน

มันเป็นเรื่องของผลของการที่ไม่ตั้งใจเรียน

และกำลังจะไม่ตั้งใจเรียน

มันแบบ อะไรๆก็แย่

แม่ง เรื่องแค่นี้เอง ทำไมต้องคิดวะ

 

รู้สึกอัดอั้นยังไงบอกไม่ถูก

อยากหาที่ระบาย

อยากเจอคนที่เข้าใจ

พร้อมนั่งอยู่กับเรา

 

อยากให้ความรู้สึกเป็นคำอธิบายแทนคำพูด

 

.. เฮ้อ

 

อิ่มจัง

แต่ว่าตอนเยนอยากกินเนื้อย่าง

ตอนนี้กำลังรอป๊ามารับ

ไปดูบ้าน

แถวๆพระรามห้า

ดูๆเลือกๆเปลี่ยนๆกันหลายรอบและ

เมื่อไหร่จะเสร็จซะทีน้า ...

พุงปลิ้น

วันนี้ไม่เจอพี่เอก .. วู้

ครึ่งหัวก้อไม่เห็น

แต่เจอครูสอนดนตรีคนอื่นแทน ก้าก สอนน้องชื่อมีมี

ฮุเฮฮุเฮ ....

อยากบอกว่า กรุ๊บ กรุ๊บ

(แปลว่าไรวะ)

ฮายฮีฮายฮี

อยากรู้ถึงคำตอบ และ ผลตอบรับ

มันจะเปนยังไง นะ

 

แบบว่า

พี่กร

เก่งจัง

.

เดี๋ยวจะออกไปดูหนังหรืออะไรก็ไม่รู้ซักอย่าง

แม่บ่น

บอกว่าเดี๋ยวจะไปส่ง

..... .. . . . เซ็งว่ะ

ทำไมต้องเกิดเรื่องอย่างนี้ด้วย

น่าเบื่อ

 

แม่ง

วันนี้เป็นวันที่เรารู้สึกว่าตัวเองไม่มีพลังเลย

มีแต่เพื่อนถามว่าเราไม่สบายหรอ

..เปล่านะ

เราอยากกลับบ้านโคตรๆอะ วันนี้

น่าเบื่อมากมากมากมากมากมากมากมากมากมากมากมากมากมากมากมากมากมากๆๆๆๆๆๆๆ

รู้สึกว่าไม่อยากเรียนเลย

มาโรงเรียนสายก็โดนครูแป๋ว

เรียนครูนัทก็โดนด่า

"ธนธรณ์ เธออย่ามาทำหน้าบึ้งแบบนี้นะ ทำไมถึงทำแบบนี้"

อารมณ์ของคนมันบังคับได้ด้วยหรอวะ

มันอยู่ที่ว่าจะบังคับไม่ให้แสดงออกได้รึเปล่าต่างหาก..

วันนี้ เราเนือยมากๆ

เมื่อเช้าหงุดหงิด

ป๊าหงุดหงิด

ทำให้แม่หงุดหงิดต่อ

แล้วแม่ก้อมาบ่นเรา

บอกว่าห้องเรารก บลาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

รกแล้วไงหา

ดีใจที่วันนีวันศุกร์

ดีใจที่ได้หยุดเพิ่มอีกสองวัน เย่

แต่ไม่ค่อยรู้สึกดีเลยที่นึกถึงวันถัดมา.......

เมื่อวานวิ่งเหนื่อยมาก เซลลูไลท์แตกตัว

ไม่อยากให้จอยไปเลย

แล้วใครจะแรดอยู่ที่นี่เนี่ย..

เฮ้อ เร็วจัง

 

 

พอดีคิดถึงเรื่องอะไรบางอย่างเลยต้องรีบมาพิมพ์

 

เราคิดถึงตอนที่หนีเที่ยวครั้งแรก

มันเป็นความคิดของเด็ก

ที่ตื่นเต้นและรู้สึกหัวใจพองโตเป็นอย่างมาก

ความคิดที่ไม่โต ทำให้เราโตขึ้นมานิดนึง

ไปพัทยา

เมืองแห่งความน่ากลัว ววว ..

แต่ก็ไป

นับว่าเปนความโชคดีที่ไม่เจออะไรน่ากลัว(เท่าไหร่)

ความสุขช่วงนึง

คือตอนไปอยู่หอพี่โอ

ห้องเล็กๆแต่ว่าอบอุ่น

มีทีวีหนึ่งเครื่องที่เป็นศูนย์รวมของคนสามคน

มีอะเดย์เล่มแรกๆๆๆๆๆๆๆที่เราหยิบมานั่งอ่านจนหมด (ระหว่างทุกคนหลับ)

วุ้นสีแดงที่นั่งกินจนหมด

ได้ดูเดอะกรั๊ด หนังผีบ้า

ดูโปงลาง พี่โอเส้นตื้นสัด

ความสุขจุดเล็กๆ .......

 

ตอนอยู่พัทยา

ตอนกลางคืนได้เล่นทราย

ได้เจอกับพี่ที่ถีบจักรยานมาจากบางแสน

นั่งกินเหล้ากันอยู่

แต่เราก็ยังช่วยกลบเพื่อนเค้าลงไปในหลุมทราย จนเหลือแต่หัว

คนทุกคนแม่งมีความคิด .. พี่เค้าก็เช่นกัน

ได้สร้อยหอยแครง (หอยไรไม่รู้) มาเป็นที่ระลึก .. ยังห้อยอยู่ในห้องอยู่เลย

พี่เค้าบอกว่า ทะเลสวยที่สุดตอนกลางคืน

.. ไม่รู้จริงรึเปล่า เพราะมันมืด เลยมองไม่เห็น

อะไรๆมันก็เป็นสุขไปหมด

 

ด้วยความที่เป็นเด็ก ....

 

.

ย้าหูว ย้าหูว

จุ๊กกรู๊

 

ไอแค่กๆ

เหมือนจะขาดใจ

บังคับไม่ได้ เซ็ง

 

 

สวัสดีมายสะเป๊ด

วันนี้ไปโรงเรียน

เรียนฝรั่งเศสตั้งสองคาบ ต้องยืนตั้งสองคาบ เพราะลืมเอาหนังสือมา

ตอบก็ตอบผิดๆถูกๆ .. เซง

เห๊อ ไม่มีคาบว่างเลยวะ เบื่อ เบื่อ อยากพัก (ถึงแม้ในชั่วโมงจะไม่ค่อยตั้งใจเรียนก้อเหอะ)

คาบการงาน เค้าแกะสลักแครอทกัน (เพื่อ?) เลยหลับเป็นตายอยู่บนห้องกับจอย

เบื่อ เบื๊อ เบื่อ

อากาศกับแสงอาทิตย์ตอนเย็นๆนี่มันทำให้เราแบบ .. ไม่อยากไปโรงเรียนในวันรุ่งขึ้น ย้ากก

อยากหยุด วะ เบื่อ

เรียนเยอะเรียนแยะเหลือเกิน

ทำไมไม่มีวันไหนที่แม่งคลายเครียดได้บ้างวะ

ใส่ความรู้ลงไปๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆในหัว โอ้วว กรูเบื่อ เบื่อ เบื่อ อะไรที่ไม่มีทางเลือกกกกกกกก

ทำไมกูต้องรู้สึกไม่สนุกด้วยวะ  ห๊วย

ไอตูดกลายเป็นกระต่ายยักษ์ไปแล้ว แต่มันยังมีท่าทีเฉยเมยกับเราเหมือนเดิม และ ข่วนเจ็บมากก..

เซ็ง

ทำไมคนเค้าขี้อำจังหา

.

.

.

อยากทำงานหาเงินไม่ต้องรบกวนพ่อแม่

แต่เราก็ยังเป็นเด็กผลาญเงินอยู่ดี

 

เรายังไม่สามารถตัดกิเลส หรืออะไรได้เลยอะ

ยังมีความรัก โลภ โกรธ หลง เป็นอะไรที่ควบคุมจิตใจเรา

 

เราควรจะรู้ว่าเรากำลังเป็นอะไร

อย่างน้อยมันก็รู้หละวะ

รู้ว่า กำลังรู้สึกโกรธ รู้ว่ากำลังอิจฉา

เด๋ยวต่อไปก็จะควบคุมมันได้เอง